Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/770

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


srebro; wiek s., według podań greckich okres, który nastąpił po wieku złotym, i w którym ludziom na ziemi było gorzej, niż w wieku złotym; s-e wesele = obrząd i uroczystość dwudziestopięcioletniego jubileuszu małżeństwa; moja s-a = przemówienie pieszczotliwe do kobiety.

Srebro, minerał z gromady pierwiastków, z rzędu metali ciężkich: białe s. = białokrusz; kocie s. = muskowit, minerał z gromady sylikoidów; nowe s. = najzylber, stop miedzi i cynku; s. rogowe = minerał z gromady solowców; żywe s. = rtęć, merkurjusz, minerał z gromady pierwiastków, z rzędu metali ciężkich; s. malarskie, listkowe, książeczkowe, płatkowe = srebro rozklepane na cieniutkie warstewki; s. malarskie = farba, złożona z cyny, bizmutu i merkurjuszu; pieniądze, monety srebrne, bilon srebrny; wyroby, naczynia ze srebra; połysk srebra

Srebrobłyszcz, błyszcz srebra.

Srebrodajny, Srebronośny, obfitujący w srebro, zawierający w sobie srebro.

Srebrodźwięczny, Srebrodźwięki, wydający dźwięk srebra.

Srebrogłów, Srebrnogłowie, materja jedwabna, przetykana srebrem.

Srebrolubstwo, chciwość srebra, żądza zbogacenia ś.

Srebronośnyp. Srebrodajny.

Srebropłynny, płynący srebrem.

Srebrowaty, nieco zbliżony do srebra, podobny do srebra.

Srebrowy, odnoszący ś. do srebra.

Srebrzan, roślina z rodziny owełkowatych.

Srebrzanyp. Srebrny.

Srebrzeć, Srebrzyć się, błyszczeć jak srebro, być podobnym do srebra.

Srebrzelina, roślina z rodziny kosaćcowatych.

Srebrzyć, powlekać srebrem, posrebrzać, nadawać blask srebra, oblewać srebrzystym blaskiem; s. ś., mieć blask srebra, być podobnym do srebra.

Srebrzystop. Srebrzyście.

Srebrzysty, obfity w srebro, zawierający w sobie srebro, błyszczący na podobieństwo srebra; dźwięczny, metaliczny: głos s.

Srebrzyście, Srebrzysto, przysł., jak srebro, podobnie do srebra; dźwięcznie.

Srebrzyścieć, stawać ś. srebrzystym, połyskiwać jak srebro.

Sredzina, miejsce wewnętrzne, środkowe, środek.

Sreżoga, Srężoga, Srzeżoga, blask, błyszczenie, mgła błyszcząca.

Sroczę, pisklę sroki.

Sroczka, mała, młoda sroka; miła, żywa, wesoła dziewczyna, szczebiotka; klacz maści srokatej.

Sroczy, odnoszący ś. do sroki, właściwy sroce.

Srodzep. Srogo.

Srogi, straszny, surowy, okrutny, przerażający, okropny, ostry, nieużyty, nieludzki, nielitościwy; ciężki, nieznośny, dotkliwy, bolesny, fatalny; ogromny, olbrzymi, haniebnie wielki, okrutnie duży, niezmierny.

Srogo, Srodze, przysł., okrutnie, nielitościwie, strasznie, boleśnie; wielce, niezmiernie.

Srogość, surowość, okrucieństwo; dokuczliwość; niezmierność.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Sroka.png

Sroka, ptak wróblowaty z rodziny kruków (fig.); nie wypadł s-e z pod ogona = nie jest byle jakiego rodu, nie byle kto.

Srokaciny, pstre cętki, plamy.

Srokacz, Srokosz, koń lub wół srokaty, pstry; przen., człowiek szpakowaty.