Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/749

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Spodni, będący na spodzie, odnoszący ś. do spodu, dolny, niższy.

Spodnie (-ni), męskie ubranie na nogi, pantaljony, ineksprymable, rajtuzy.

Spodniowy, dotyczący spodni, zdatny na spodnie.

Spodobać się, podobać ś., przypadać komu do gustu.

Spodobnieć, stać ś. podobnym, upodobnić ś.

Spodomancja, gr., wróżenie z popiołów.

Spodziać sięp. Spodziewać ś.

Spodziewać się, mieć nadzieję, przeczuwać, oczekiwać, że ś. coś stanie; s. ś. kogo, oczekiwać przybycia czyjego; sądzić, mniemać, myśleć, być pewnym; s. ś. po kim, rokować sobie, obiecywać sobie; liczyć na to, że ktoś coś zrobi; s-am ś., przysł., ma ś. rozumieć, oczywiście, ja myślę, niezawodnie.

Spodziewanie, nadzieja, w wyraż.: nadspodziewanie, nadspodzianie = gdy ś. na ten wynik zupełnie nie liczyło, wbrew wszelkiej rachubie.

Spoetycznieć, stać ś. poetycznym.

Spoetyzować, przedstawić w sposób poetyczny.

Spoganić, uczynić kogo poganinem; s. ś. = stać ś. poganinem.

Spoganieć, zostać poganinem.

Spogańszczećp. Spoganieć.

Spoglądać, dok. Spoglądnąć; zwracać spojrzenie, oczy, wzrok na co, na kogo, rzucać, okiem, patrzyć, wodzić oczami, poglądać, spozierać.

Spogodnieć, stać ś. pogodnym, weselszym; wypogodzić ś., wyjaśnić ś.

Spogrzewać, skuwać na gorąco żelazo z żelazem, szwejsować.

Spoićp. nied. Spajać.

Spoidło, rzecz spajająca, łącząca, wiążąca, łącznik, wiązadło; gruba masa włókien poprzecznych, łącząca dwie półkule mózgowe (fig.).

Spoina, miejsce spojenia, fuga; szczelina spojona.

Spoistość, spójność, związek wewnętrzny cząstek ciała.

Spoisty, pozwalający ś. spoić, spajalny, mający własność spajania, łączenia ś. z czym; spajający; ścisły, tęgi, twardy, zbity.

Spoiwop. Spoidło.

Spojenie, czynność spajania;miejsce, gdzie co spojono, spoina; zrost a. połączenie dwu kości chrząstkozrostem, nie dozwalające na wykonywanie ruchów.

Spojnica, coś, co służy do spojenia, spójnia, spoidło, spoiwo, łącznik, wiązadło.

Spojownik, hebel do robienia fug, do żłobkowania.

Spojówkap. Spójnica; błona, pokrywająca część przednią gałki ocznej i wewnętrzną powierzchnię powieki, miejsce przejścia z gałki ocznej na powiekę, łącznica.

Spojrzećp. nied. Spozierać.

Spojrzenie, rzucenie wzrokiem na kogo, na co; wzrok, oczy, zwrócone na kogo, na co.

Spokojnie, przysł., ze spokojem, bez niepokoju; cierpliwie, z zimną krwią.

Spokojniuchny, Spokojniutki, całkiem spokojny.

Spokojność, spokój, cisza; s. sumienia = brak zgryzot, wyrzutów sumienia, niepoczuwanie ś. do grzechu.

Spokojny, nacechowany spokojem; cichy, łagodny, nie unoszący ś., potulny, nie porywny, nie gwałtowny; odznaczający ś. spokojem: sen s. = równy, nie przerywany; s-e posiadanie = nie kwestionowane; życie s-e = nie burzliwe, nie awanturnicze; koć s. = nie narowisty; jestem o to s. =