Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/747

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Splewka, skorupiak widłonogi.

Splin, ang., chorobliwy rozstrój nerwowy, objawiający ś. zobojętnieniem na wszystko, zmniejszeniem energji woli, chorobliwym smutkiem, przygnębieniem, obrzydzeniem życia, śledziennictwo.

Splot, splecienie; coś splecionego; lm., s-y = zwoje, skręty, pierścienie włosów, warkocze, kosy.

Splotowaty, mający kształt splotu.

Splunąćp. nied. Spluwać.

Spluwacz, człowiek, który wrciąż spluwa, plwacz.

Spluwaczka, naczynko napełnione piaskiem a. trocinami do spluwania w nie, kraszuarka.

Spluwać, dok. Splunąć; wyrzucać z ust ślinę, flegmę; wypluwać; wypowiadać gorzkie, nieprzyjemne słowa; s-nąć w grze w palanta: = nie utrzymać piłki, gdy ś. ją złapie.

Spluwka, silna spluta, plwocina.

Spłacać, dok. Spłacić; płacąc, umarzać: s. dług, wypłacać, uiszczać ś. z długu, z należności; płacić należność częściowo, ratami; s. kogo: płacić, wypłacać, co mu ś. należy dla umorzenia jego pretensji i praw do czego; s. dług wdzięczności = wywdzięczać ś.

Spłacalny, dający ś. spłacić, możliwy do spłacenia.

Spłacheć, szmata, płat, gałgan, oderwany od ubrania; ubogie wytarte ubranie; płaski kawał czego, szmat: s. gruntu.

Spłachetek, mały spłacheć.

Spłacićp. nied. Spłacać.

Spładzaćp. Płodzić.

Spłakać, płaczem dwrócić, usunąć co od siebie; s. ś., rozpłakać ś. z żalu; napłakać ś. gorzko, zmęczyć ś. płaczem; przen., pokryć ś. jakby łzami, np. rosą.

Spłaszaćp. Płoszyć.

Spłaszczaćp. Płaszczyć.

Spłaszczenie, miejsce spłaszczone, płaskie, zgniecenie.

Spłata, Spłat, spłacenie; spłacanie częściowe ratami.

Spław, spadek rzeki, bieg naturalny wody; spływ, spust, zbieg, np. dwu rzek; fala, bałwan; żegluga rzeczna, transport wodny, spust towarów po wodzie; lekki kawał drzewa u sieci dla utrzymania jej górnego brzegu na powierzchni wody; kępa na stawie, podnosząca ś. i opadająca z wodą; część wędki z kory a. korka,pływająca po wodzie, spławek, pływak. spławik; sadź, skrzynia z dziurami zapuszczana w wodę, dla utrzymania w niej żywych ryb.

Spławek, pływak u wędki dla utrzymania haczyka w dowolnej głębokości.

Spławiacz, Spławiciel, człowiek, który spławia, pławiciel.

Spławiać, dok. Spławić; spuszczać po wodzie, transportować wodą, puszczać wpław, pławić, kąpać, zmywać, zlewać; topić, rozpuszczać; szlamować, odpławiać.

Spławik, pływak, mięczak brzuchopełzy, skrętowy.

Spławisko, miejsce spławu czyli spadu wody; kępa na Sanie, ukazująca ś. po opadnięciu wody.

Spławka, spławik.

Spławne (-ego), opłata od żeglugi.

Spławnik, Spławniczy, pływak; retman, przewodnik statku wodnego; flisak, oryl.

Spławność, żeglowność.

Spławny, żeglowny, nadający ś. do żeglugi, do przewozu, do transportów: s-a rzeka; kanał s. = odprowadzający wody, nieczystości płynne; zlany, zbroczony, ociekający czym; spławiający, spłókujący.

Spłaz, pochyłość, spadzistość, spadek.

Spłazina, wzgórek wśród błot, porosły drzewami.

Spłazisty, lekko spadzisty, pochyły.