Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/747

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

 Splewka, skorupiak widłonogi.

 Splin, ang., chorobliwy rozstrój nerwowy, objawiający ś. zobojętnieniem na wszystko, zmniejszeniem energji woli, chorobliwym smutkiem, przygnębieniem, obrzydzeniem życia, śledziennictwo.

 Splot, splecienie; coś splecionego; lm., s-y = zwoje, skręty, pierścienie włosów, warkocze, kosy.

 Splotowaty, mający kształt splotu.

 Splunąć — p. nied. Spluwać.

 Spluwacz, człowiek, który wciąż spluwa, plwacz.

 Spluwaczka, naczynko napełnione piaskiem a. trocinami do spluwania w nie, kraszuarka.

 Spluwać, dok. Splunąć; wyrzucać z ust ślinę, flegmę; wypluwać; wypowiadać gorzkie, nieprzyjemne słowa; s-nąć w grze w palanta: = nie utrzymać piłki, gdy ś. ją złapie.

 Spluwka, silna spluta, plwocina.

 Spłacać, dok. Spłacić; płacąc, umarzać: s. dług, wypłacać, uiszczać ś. z długu, z należności; płacić należność częściowo, ratami; s. kogo: płacić, wypłacać, co mu ś. należy dla umorzenia jego pretensji i praw do czego; s. dług wdzięczności = wywdzięczać ś.

 Spłacalny, dający ś. spłacić, możliwy do spłacenia.

 Spłacheć, szmata, płat, gałgan, oderwany od ubrania; ubogie wytarte ubranie; płaski kawał czego, szmat: s. gruntu.

 Spłachetek, mały spłacheć.

 Spłacić — p. nied. Spłacać.

 Spładzać — p. Płodzić.

 Spłakać, płaczem dwrócić, usunąć co od siebie; s. ś., rozpłakać ś. z żalu; napłakać ś. gorzko, zmęczyć ś. płaczem; przen., pokryć ś. jakby łzami, np. rosą.

 Spłaszać — p. Płoszyć.

 Spłaszczać — p. Płaszczyć.

 Spłaszczenie, miejsce spłaszczone, płaskie, zgniecenie.

 Spłata, Spłat, spłacenie; spłacanie częściowe ratami.

 Spław, spadek rzeki, bieg naturalny wody; spływ, spust, zbieg, np. dwu rzek; fala, bałwan; żegluga rzeczna, transport wodny, spust towarów po wodzie; lekki kawał drzewa u sieci dla utrzymania jej górnego brzegu na powierzchni wody; kępa na stawie, podnosząca ś. i opadająca z wodą; część wędki z kory a. korka,pływająca po wodzie, spławek, pływak. spławik; sadź, skrzynia z dziurami zapuszczana w wodę, dla utrzymania w niej żywych ryb.

 Spławek, pływak u wędki dla utrzymania haczyka w dowolnej głębokości.

 Spławiacz, Spławiciel, człowiek, który spławia, pławiciel.

 Spławiać, dok. Spławić; spuszczać po wodzie, transportować wodą, puszczać wpław, pławić, kąpać, zmywać, zlewać; topić, rozpuszczać; szlamować, odpławiać.

 Spławik, pływak, mięczak brzuchopełzy, skrętowy.

 Spławisko, miejsce spławu czyli spadu wody; kępa na Sanie, ukazująca ś. po opadnięciu wody.

 Spławka, spławik.

 Spławne (-ego), opłata od żeglugi.

 Spławnik, Spławniczy, pływak; retman, przewodnik statku wodnego; flisak, oryl.

 Spławność, żeglowność.

 Spławny, żeglowny, nadający ś. do żeglugi, do przewozu, do transportów: s-a rzeka; kanał s. = odprowadzający wody, nieczystości płynne; zlany, zbroczony, ociekający czym; spławiający, spłókujący.

 Spłaz, pochyłość, spadzistość, spadek.

 Spłazina, wzgórek wśród błot, porosły drzewami.

 Spłazisty, lekko spadzisty, pochyły.