Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/726

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


drzewa, zwłaszcza z drzew iglastych; s. szewcka = takaż ciecz zgęszczona; s. ziemna — p. bitum, asfalt; czarny, jak s. = zupełnie czarny; przylepił ś. jak s. = nie można ś. od niego odczepić, jest nieznośnie natrętny; s. mu z oczu kapie = ma oczy czarne; s-ę ma w ręku = ma skłonność do kradzieży.

Smołka, smoła sącząca ś. w milerzu podczas zwęglania; pierwsze wypróżnienie się dziecięcia po urodzeniu.

Smołowiec, sztuczny beton, a. asfalt, smoła z piaskiem lub żwirem do wykładania chodników, podłóg i t. p.

Smołowy, odnoszący ś. do smoły; zrobiony ze smoły a. ze smołą.

Smorgończyk, niedźwiedź, wytresowany w szkole smorgońskiej; przen., cham, gbur, prostak.

Smorgoński, odnoszący ś. do miasteczka Smorgoń na Litwie, gdzie był zakład tresowania niedźwiedzi; akademik s., gagatek s. = niezgrabiasz, cham, człowiek źle wychowany, bez obycia.

Smorzewka, roślina z rodziny motylkowatych.

Smółka, suchy wosk czarny; młoda żywica na drzewach iglastych; mleko krowy przed ocieleniem.

Smreczyna, Smrek, świerk.

Smrekowy, świerkowy.

Smrodek, zdr. od Smród.

Smrodliwy, wydający smród, pełen smrodu, śmierdzący.

Smrodyniap. Porzeczka.

Smrodzić, wydawać smród, napełniać smrodem, osmradzać; wypuszczać z siebie smrodliwe wiatry, kurzyć.

Smrodziuch, ten, co smrodzi, śmierdziel.

Smród, woń odrażająca, fetor; człowiek odrażający, wstrętny, śmierdziuch, plugawiec, smarkacz, śmierdziel, fąfel, dzieciuch; niech cię s. ogarnie = przekleństwo żartobliwe; łże, że aż s. = kłamie bezczelnie.

Smucić, zasmucać, trapić, martwić, frasować, zasmucać, napełniać smutkiem, pogrążać w smutku; s. ś., martwić ś., być pełnym smutku, trapić ś., frasować ś.

Smug, Smuga, ślad pociągnięcia, muśnięcia, pas, strych, brózda, pręga; wązki a długi pas ziemi, łąki, lasu, pola; zwój, pasmo; strumień, strumyk, wstęga, wodna; przesmyk, cieśnina morska.

Smugla, roślina z rodziny biegunecznikowatych.

Smugowany, mający po sobie smugi, pasiasty, moręgowaty.

Smugowaty, wązki a długi, wydłużony, podługowaty.

Smugowie, rola zarosła trawą.

Smukać, dok. Smuknąć; smokać, cmokać; ssać, chłeptać; wciągać nosem, zażywać: s. tabakę; muskać, pociągać, gładzić ręką dla wyrównania; wylatywać; wymykać ś., wypuszczać ś., porywać ś., pędzić za czym; ściągać, kraść; s. ś., muskać ś., stroić ś., przystrajać ś. elegancko.

Smukla, roślina z rodziny palm.

Smukluch, małpa wązkonosa, nie człekokształtna (f.).

Smukły, cienki a długi, wysmukły, smagły, wiotki; wymuskany, gładki.

Smuknąćp. nied. Smukać.

Smulec, sól nieczysta w Wieliczce, zmieszana z błotem i piaskiem.

Smutek, Smętek, stan umysłu przygnębionego, przenikniętego cichym bólem a troską; zmartwienie, strapienie, zgryzota, frasunek, troska, ból serca po stracie czego a. kogo.

Smutnawy, trochę smutny.

Smutnieć, Smętnąć, stawać ś. smutnym.