Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/638

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Sagitalny, łć., strzałkowy; s. szew = spojenie kości czaszki.

Sago, malajs., krupy i mączka jadalna z rdzenia palmy azjatyckiej.

Sagować, iść ukośnie.

Sagowaty, malajs., podobny do krupek sago.

Sagowcowate, malajs., rodzina roślin nagoziarnych.

Sagowiec, ilustracja do hasła w Słowniku ilustrowanym języka polskiego M. Arcta.png

Sagowiec, malajs., roślina z rodziny sagowcowatych, palma sagowa, drzewo sagowe, rdzenica, cykas (fig.).

Sagownica, ilustracja do hasła w Słowniku ilustrowanym języka polskiego M. Arcta.png

Sagownica, malajs., roślina z rodziny palm (fig.).

Sagowy, malajs., przym. od Sago; drzewo s-e, palma s-ap. Sagowiec.

Sahajdactwo, tat., urząd sahajdaczego.

Sahajdaczny, tat., — p. Sajdaczny; dawny wódz Kozaków, drugi po atamanie.

Sahajdak, tat.p. Sajdak.

Sahib, arab., tawarzysz, pan, w Persji i w Indjach tytuł, dawany Europejczykom.

Saimiri, ilustracja do hasła w Słowniku ilustrowanym języka polskiego M. Arcta.png

Saimiri, małpa szerokonosa, obwisłoogonowa, małpka wiewiórkowata (fig.).

Saint-Simonista, fr., zwolennik saint-siminizmu.

Saint-Simonistka, fr., forma ż. od Saint-Simonista; przen., emancypantka.

Saint-Simonizm, fr., teorja socjalistyczna, zbudowana przez zwolenników nauki hr. Saint Simon’a (1706 — 1825), dążąca do zjednoczenia ludzi w jedną moralną i polityczną całość, do oparcia hierarchji społecznej na uzdolnieniu jednostek, oraz do zniesienia prawa dziedziczenia i przywilejów.

Sajan, wł., w starożytności krótka suknia żołnierska, przewiązywana w pasie.

Sajdaczny, Sahajdaczny, tat., zbrojny w sajdak.

Sajdak, ilustracja do hasła w Słowniku ilustrowanym języka polskiego M. Arcta.png

Sajdak, tat., kołczan wraz z łukiem i strzałami (fig.).

Sajeta, fr., sukno cienkie kosztowne; żart., jedwabie, atłasy, kosztowne, wspaniałe stroje.

Sak, hebr., worek, torba, sieć na ptaki, na ryby; matnia, potrzask, sidło, łapka; skóra cielęca wyprawna; letni męski paltot, sakpalto.

Sakada, fr., krótkie i ostre pociągnięcie smyczkiem, biorące naraz kilka nut.

Saki, jap., przylądek; alkoholiczny, odurzający napój z ryżu.

Sakiewka, ilustracja do hasła w Słowniku ilustrowanym języka polskiego M. Arcta.png

Sakiewka, mała sakwa, podłużny woreczek do pieniędzy, z dwoma pomieszczeniami, zasuwanemi na kółka (fig.).

Sakla, tat., chata u Tatarów, lepiona z ziemi a. pleciona z chróstu.

Sakłakp. Szakłak.

Sakofora, gr., pokutnik, odziany w gruby worek.

Sakpaltop. Sak.

Sakra, łć., rzeczy święte, odnoszące ś. do służby Bożej; wyświęcenie i namaszczenie na biskupa; zdjąć s-ę = pozbawić godności kapłańskiej.

Sakralny, łć., poświęcany, stanowiący własność kościoła; kościelny.