Rutyna, fr., biegłość w czym, zdobyta raczej przez praktykę, wprawę, przez przyzwyczajenie, nawyknienie, niż przez teoretyczne studja.
Rutyniczny, fr., nabyty przez rutynę, przez wprawę.
Rutynista, Rutyniarz, fr., człowiek, trzymający ś. form, nabytych przez wprawę, przez rutynę, i niechętnie od nich odstępujący.
Rutynowany, fr., biegły, wprawny, uzdolniony przez praktykę, wprawę.
Ruż, fr., kolor różowy, pons, farba do nadawania twarzy rumieńca, barwiczka.
Rużować, fr., nadawać twarzy rumieniec, malując ją rużem.
Rwa, ból nerwowy rwący, newralgja, nerwoból.
Rwać, targać, szarpać, czochrać, tarmosić, drzeć, kudłać; podmywać, wyrywać: woda rwie brzegi; wyszarpywać, wydzierać, wyrywać; zrywać, obrywać, szczykać, szczypać, skubać; rozrywać w kawałki, rozszarpywać w strzępy; roztrącać, rozdzielać, rozpraszać; porywać gwałtem, brać siłą; ruszać szparko z miejsca; mknąć, pędzić, śpieszyć ś.; r. zęby = wyrywać je; boleć silnie: ząb mię rwie, noga rwie, ból rwący, tęsknota rwąca; cicha woda brzegi rwie = mówi ś. o człowieku pozornie skromnym, spokojnym, który tajnie dokucza, zmusza, używa podstępów; trzeba było r. boki = śmiać ś. do rozpuku; potok rwący, rzeka rwąca = wartki, bystry; r. ś., rozrywać ś., rozdzierać ś., rozlatać ś., pękać, rozpadać ś.; być udaremnianym, nie dochodzić do skutku, nie dawać żadnych wyników, pełznąć na niczym: sejm ś. rwie, układy ś. swą; porywać ś., rzucać ś. na co zuchwale, wyrywać ś., wydzierać ś., pragnąć czegoś gorąco; chcieć co zrobić, rzucać ś. do czego zbyt śmiało, i podejmować ś. co zrobić; gdzie cienko, tam ś. rwie = biedny zawsze doznaje nieszczęścia, nie wiedzie mu ś.; wszystko rwie mi ś. w ręku = nic mi ś. nie udaje.
Rwetes, rozgardjasz, zgiełk, zamieszanie, hałas, bieganina, harmider, gwałt.
Rwiślin, roślina z rodziny złożonych.
Ry... — p. także Ri....
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7a/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Ryba.png/150px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Ryba.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/14/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Ryba_%28zodiak%29.png/70px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_ilustracja_do_has%C5%82a_Ryba_%28zodiak%29.png)
Ryba, zwierzę kręgowe, jajorodne, o krwi zimnej, okryte najczęściej łuską, oddychające skrzelami, opatrzone płetwami, żyjące w wodzie (fig.); jedna z konstelacji zodjaka (fig.); ja do zgody, jak r. do wody = jestem bardzo chętny; ja bez tego, jak r. bez wody = żyć bez tego nie mogę; w mętnej wodzie r-y łowić, łapać = korzystać w sposób nieuczciwy z zamętu, czyich kłopotów; zdrów, jak r. = zupełnie zdrów, ma tęgie zdrowie; milczy, jak r., niemy, jak r. = nic nie mówi, milczy, jak zaklęty; o! to r.!, to mądra r.! = to człowiek chytry; gruba r. = wysoko postawiona osoba, człowiek zamożny i wpływowy; r-y łowić (w łóżku) = oddawać mocz pod siebie; na powietrzu r-y łowić = wszystko robić naopak; wiele wody, a ryb mało = wiele gadaniny, a mało treści; r-y i dzieci głosu nie mają = dzieci muszą słuchać starszych bez szemrania; żywe r-y zjadać = kłamać bezczelnie.
Rybacki, Rybaczy, dotyczący rybaka, stanowiący własność rybaka.
Rybactwo, Rybołówstwo, Rybiarstwo, rzemiosło rybaka; hodowla ryb.