Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/597

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Rozwłoką, zwłoka, mitręga.

Rozwłóczny, dający ś. rozwłóczyć; choroba r-a = zakaźna, zaraźliwa, epidemiczna.

Rozwłóczony, porozwlekany, porozciągany; rozwałęsany.

Rozwłóczyćp. Rozwlekać; r. ś., włóczyć ś. ciągle, rozwałęsać ś.

Rozwłóknić się, rozdzielić ś. na włókna.

Rozwodniać, Rozwodnićp. Rozwadniać.

Rozwodnica, rozwódka.

Rozwodnienie, czynność rozwadniania; r. krwi = wodnistość krwi, wodnica.

Rozwodnik, mężczyzna rozwiedziony, nie żyjący z żoną.

Rozwodny, rozłączny, rozdzielny, rozwiedziony, żyjący w rozwodzie.

Rozwodziciel, człowiek, który rozwodzi.

Rozwodzić, dok. Rozwieść; rozprowadzać, prowadzić, wieść każde w inną stronę; odwiódłszy, wprowadzać w ruch bujający, kołyszący, wahadłowy; rozszerzać, rozciągać, rozluźniać, rozprzestrzeniać, rozwlekać, rozpościerać; rozczapierzać, rozkrzewiać, rozpuszczać, rozwijać; rozwierać, roztwierać, rozmykać; rozbraniać, rozbrajać walczących, bijących ś.; r. małżonków = rozdzielać małżeństwo, rozseparowywrać męża z żoną; r. skargę, mowę = wywodzić, wypowiadać, wygłaszać; r. myśli, koncepty = rozwijać, wykładać; r. ś., rozłączać ś., rozdzielać ś., rozstawiać ś., rozchodzić ś., podawać ś. do rozwodu, brać rozwód; rozłazić ś., rozluźniać ś., rozchodzić ś., mniej spójnym ś. stawać; szerzyć ś., rozszerzać ś. rozciągać ś., roztaczać ś., rozkładać ś., rozpościerać ś.; rozkrzewiać ś., rozrastać ś., rozgałęziać ś.; mówić o czym długo, rozwlekle, szczegółowo zastanawiać ś. nad czym, rozwałkowywać, rozwlekać jaką rzecz.

Rozwojowy, odnoszący ś. do rozwoju.

Rozwojować się, zacząć zapalczywie wojować.

Rozwolniały, ten, który rozwolniał, stał ś. wolniejszym; język r., rozpuszczony, nadto swobodny.

Rozwolnićp. nied. Rozwalniać.

Rozwolnieć, stać ś. wolniejszym; zwolnieć, złagodnieć.

Rozwolnienie, czynność rozwalniania; r. żołądka = przeczyszczenie, biegunka; lekarstwo na r. = czyszczące, przeczyszczające; dać, wziąć na r., mieć r.; r. obyczajów = rozwiązłość, zepsucie, wyuzdanie; r. tkanek = zwiotczenie, zwątlenie.

Rozwolniony, ten, którego rozwolniono, uwolniony; chory na rozwolnienie żołądka; zwątlony, zwiotczały.

Rozwoływać, dok. Rozwołać; wołając rozgłaszać; przenikać krzykiem.

Rozwoniać, dok. Rozwonić; przejmować wonią, rozpraszać zapach.

Rozwonieć, przeniknąć ś. wonią, rozejść ś. wonią.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Rozwora.png

Rozwora, drąg, umieszczony u spodu woza, rozszczepiony z przodu, łączący przodek z zadnim śródosiem i służący do skracania lub podłużania wozu (fig.); jeden z kawałków drzewa, wtłoczonych między inne dla ich rozparcia, na sposób szczebli w drabinie; przen., kobieta wielka, niezgrabna, klępa.

Rozwoziciel, człowiek, który rozrozwozi.

Rozwozić, dok. Rozwieźć; wozić co częściowo w różne miejsca.