Rozsznurować, zdjąć sznur z czego, rozwolnić sznury, rozpuścić co zesznurowanego; r. ś., rozluźnić na sobie sznurówkę.
Rozszpilić, wyjąć szpilki, rozpiąć; r. ś., rozpiąć ś.
Rozszuflować, rozrzucić, rozwiać szuflą.
Rozszukać się, wziąć ś. gorliwie do szukania.
Rozszumieć się, szumieć nieustannie.
Rozszyć — p. nied. Rozszywać.
Rozszykować (się), uszykować (ś.), rozłożyć (ś.) porządnie, rozstawić (ś.) w szyku, rozrządzić (ś.).
Rozszywać się, próć ś., rozwodzić ś. w miejscu szwu, rozrywać ś.
Rozścielać, Rozściełać, dok. Rozesłać; rozpościerać, ścieląc co na czym, rozkładać.
Rozścieże, rozdroże, miejsce, gdzie ś. drogi krzyżują.
Rozślizać, dok. Rozśliznąć; ślizkim się stawać, butwieć, śluzem zachodzić; rozślizło ś. = po mrozie nastała lekka odwilż i gołoledż.
Rozślizgać się, ślizgać ś. dużo i długo.
Rozśliznąć — p. nied. Rozślizać.
Rozślubić, rozdzielić to, co ś. złączyło wzajemnym ślubem, rozwieść małżeństwo.
Rozśmiać się, Roześmiać się, zaśmiać ś., wybuchnąć, parsknąć śmiechem, zacząć ś. śmiać.
Rozśmieszać, dok. Rozśmieszyć; sprawiać, żeby ś. kto roześmiał, śmiech wywoływać u kogo, pobudzać do śmiechu, rozweselać aż do śmiechu.
Rozśnieżać się, dok. Rozśnieżyć ś.; o śniegu: zaczynać na dobre padać; nabierać śnieżnej białości.
Rozśnieżyć śię p. nied. Rozśnieżać ś.
Rozśpiewać, zapalać kogo do śpiewania; rozgadać, rozpaplać; r. ś., rozochocić ś. do śpiewania, dużo naraz śpiewać.
Rozśrubować, Rozszrubować, rozkręcić ze śruby; wyjąć z czego śruby.
Rozświata, rozchodzące ś. światło, odblask, połysk, łuna; brzask, świt, jutrzenka.
Rozświdrować, świdrem przewiercić na wskroś; rozszerzyć, rozepchać świdrem.
Rozświecać, dok. Rozświecić; zapalać światło, rozniecać ogień dla oświetlenia, rozwidniać, rozjaśniać; r. komu, przyświecać, świecić, przeprowadzać ze światłem; czynić jasnym, światłym, oświetlać, rozjaśniać; przywracać wzrok ślepemu; r-ę ja mu gwiazdy w południe = dam mu ś. we znaki!, poczuje on!, pozna mnie!; r. ś., zaczynać ś. palić, rozjaśniać ś., rozbłyskać ś., rozpłomieniać ś., rozelśniewać ś.
Rozświergotać się, Rozświegotać się, ustawicznie świergotać.
Rozświetlać, dok. Rozświetlić — p. Rozświecać; czynić oświeceńszym, rozszerzać oświatę; r. ś., stawać ś. światlejszym, oświeceńszym — p. Rozświecać ś.
Rozświetnić, uczynić świetniejszym, uświetnić; r. ś., świetniejszym ś. stać, dodawać blasku, poloru.
Rozświetnieć, stać ś. świetnym, jaśniejszym, słynniejszym, odznaczyć ś.
Rozświetnienie, czynność rozświetniania, świetność, chwała, blask.
Rozświeżać, dok. Rośzwieżyć; odświeżać, czynić świeższym, orzeźwiać.
Rozświętować się, ciągle świętować, nic nie robić.
Rozświt, jutrzenka, świt, brzask.
Rozświta — p. Roświta,
Rozświtać (się), dok. Rozświtnąć (ś.); zaczynać świtać, rozwidniać ś., dnieć; zaczynać jaśnieć, błyszczeć, rozelśniewać ś.
Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/588
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_2.djvu/page588-1024px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_2.djvu.jpg)