zwalając pociągom przechodzić z jednej linji na drugą, krzyżownica.
Rozjąć — p. nied. Rozimać.
Rozjątrzać, dok. Rozjątrzyć; rozgnajać, doprowadzać do tego, żeby ś. co ropiło, jątrzyło; przen., jątrzyć, denerwować, drażnić, rozjuszać, gniewać, irytować; r. s. o wrzodzie, ranie i t. p.: rozgnajać ś., jątrzyć ś., nabierać ropą; przen., stawać ś. gniewnym, drażliwym, rozdrażniać ś., irytować ś., wpadać w gniew, w pasję, rozwścieczać ś.
Rozjątrzenie, rozdrażnienie, irytacja, gniew, wściekłość, pasja; zaostrzenie ś. choroby; powstanie zapalenia ropnego.
Rozjechać — p. nied. Rozjeżdżać; r. kogo = przejechać go, jadąc na kogo wpaść, jadąc nieostrożnie skaleczyć a. zabić kogo.
Rozjedniać, dok. Rozjednoczyć; rozłączać coś złączonego; r. ś., rozdzielać ś.
Rozjednoczyć — p. Rozjednić.
Rozjednywać, dok. Rozjednać; godzić, jednać zwaśnionych.
Rozjemca, który rozpędza, rozsuwa; który rozejmuje spór, jednacz, pojednawca, pośrednik, arbiter, medjator.
Rozjemczy, jednawczy, polubowny, pojednawczy.
Rozjemny, Rozjętny, dający ś. rozjąć, rozdzielić, pogodzić, pojednać.
Rozjemstwo, zadanie rozjemcy, jednanie, godzenie; sąd polubowny, medjatorstwo; rozeznawanie, rozróżnianie: r. prawdy od fałszu.
Rozjeść się — p. nied. Rozjadać ś.
Rozjezdne (-ego), chwila rozstania ś., chwila odjazdu.
Rozjeździć — p. nied. Rozjeżdżać; r. ś., zasmakować w jeździe, ciągle jeździć.
Rozjeżdżać, dok. Rozjechać; jadąc, tratować kogo, co, miażdżyć, gnieść kołami wozu a. kopytami końskiemi; przen., przecinać, rozcinać, robiąc długą szramę: r. koń mu łeb pałaszem; r. ś., jechać w różne strony, rozstawać ś., jadąc każdy gdzieindziej; r. dok. Rozjeździć; psuć przez częstą jazdę; r. drogę, bruk, bryczkę, powóz; r. ś. rozluźniać ś., dezelować ś.; r. ś., o nogach = stawiać je szeroko, stąpać niepewno, chwiać ś. na nogach.
Rozjęczeć się, jęczeć okropnie, skarżyć ś. żałośnie.
Rozjęk, jęk przeciągły.
Rozjuczać, dok. Rozjuczyć; zdejmować z kogo, z czego juki, paki.
Rozjudzać, dok. Rozjudzić; judząc roznamiętniać, rozdrażniać, podniecać, i Rozjurzać, dok. Rozjurzyć; podniecać w kim popęd płciowy, roznamiętniać, rozbestwiać; r. ś., roznamiętniać ś., rozbestwiać ś.
Rozjuszać, dok. Rozjuszyć; rozjątrzać, wprawiać w gniew szalony, we wściekłość; r. ś., wpadać w gniew szalony, wściekać ś.
Rozkal, wiosenne topnienie lodów i śniegów, roztopy.
Rozkalkulować, rozliczyć, rozważyć, rozrachować, obliczyć, roztrząsnąć w myśli.
Rozkantonować, rozkwaterować po kantonach.
Rozkapać się, zacząć ustawicznie kapać, padać.
Rozkaprysić się, stać ś. nieznośnie kapryśnym, rozgrymasić ś.
Rozkapturzać, dok. Rozkapturzyć; zdejmować kaptur z kogo; wydalać z zakonu, robić mnicha osobą świecką; r. ś., zrzucać kaptur; wychodzić z zakonu, zrzucać suknię mniszą.
Rozkarbować, podzielić na części równe, robiąc karby; wygładzić fałdy, zmarszczki, rozmarszczyć; porozcinać, porozbijać, poranić.
Rozkaresować się, zacząć ustawicznie ś. karesować.
Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/556
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_2.djvu/page556-1024px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_2.djvu.jpg)