Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/519

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


cającym nabój do otworu w lufie (fig.).

Rewolwerowiec, ang., czasopismo rewolwerowe; dziennikarz, pracujący w takim czasopiśmie.

Rewolwerowy, ang., odnoszący ś. do rewolweru; r-e czasopismo = nazwa, dawana czasopismom, uprawiającym oszczerstwa, napaści i szantaże, rzucającym ś. na wszystkich.

Rezalit, Ryzalit, wysunięcie części fasady ku frontowi jako ozdoba architektoniczna urozmaicająca linje budynku.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Rezeda.png

Rezeda, łć., roślina ogrodowa z rodziny rezedowatych (fig.).

Rezedowate, łć., rodzina roślin dwuliścienych.

Rezedówka, łć., wódka rezedowa.

Rezekcja, łć.p. Resekcja.

Rezerwa, łć., zapasowe oddziały wojska, pozostające w odwodzie; zapas, zachowany na chwilę zapotrzebowania; zachowanie ś. powściągliwe, nie wypowiadające ś., ostrożność, przezorność; w r-ie = w odwodzie, na wszelki wypadek, na czarną godzinę.

Rezerwacja, łć., przestrzeganie; miejsca, obwody, obszary zapewnione przez rząd Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej krajowcom czerwonoskórym.

Rezerwata, łć., przewinienia, z których nie każdy spowiednik może rozgrzeszyć, lecz tylko ten, któremu zwierzchność duchowna dała władzę wyższą; wyłączenie niektórych spraw z programu uchwał sejmowych.

Rezerwista, łć., żołnierz, należący do wojsk zapasowych.

Rezerwoar, fr., zbiornik, ze wszystkich stron zamknięty, przeznaczony do tymczasowego przechowywania wody a. innych płynów; część lampy, zawierająca naftę, olej i t. p.

Rezerwować, łć., zachować, zastrzegać; zawarować.

Rezerwowy, łć., odnoszący ś. do rezerwy, zapasowy, odwodowy.

Rezolucja, łć., postanowienie, uchwała; odpowiedź stanowcza; odwaga, śmiałość, junactwo; decyzja władzy, udzielona petentowi.

Rezolut, łć., człowiek rezolutny, odważny.

Rezolutny, łć., stanowczy, śmiały, odważny.

Rezolwować, łć., rozwiązywać, decydować, rozstrzygać; w chem., rozpuszczać.

Rezon, fr., pewność siebie, dobra mina, fantazja, śmiałość, animusz.

Rezonancja, łć., rozbrzmiewanie.

Rezonans, fr., oddźwięk; akustyczne odbicie dźwięku; odgłos; współdźwięk jakiego ciała nieruchomego; cienka deseczka u instrumentów strunowych, umieszczona pod strunami w celu wzmocnienia dźwięku.

Rezonant, fr.p. Rezoner.

Rezonator, łć., część w niektórych fortepjanach i innych instrumentach muzycznych, zbudowana celem wzmocnienia dźwięków.

Rezoner, fr., rozprawiający o czym w długich wywodach, roztrząsający z upodobaniem wady; w komedji charakterów: osoba, nie wpływająca czynnie na akcję, lecz w wyrozumowanych dysertacjach wypowiadająca poglądy autora, analizująca jego tezę.

Rezonować, fr., rozumować, rozprawiać, dowodzić; mówić o czym w sposób ganiący; wtrącać ś. do rozmowy bez upoważnienia.

Rezorbcja, Rezorpcja, łć., chłonienie, wessanie.

Rezorbować, łć., wsysać, wchłaniać.