(fig. 1), oraz ornamentyką, obfitującą w maski, kwiaty, owoce itp. (fig. 2).
Reneta, fr., ceniony gatunek jabłek.
Rengloda, fr. — p. Renkloda.
Renifer, łć. — p. Ren.
Renitencja, łć., upór, uporczywość.
Renitent, łć., stawiający opór, oporny, uparty.
Renkloda, Rengloda, fr., gatunek śliwki; owoc tej śliwki, barwy zielonawo-żółtawej.
Renoma, fr., dobre imię, dobra sława, dobra opinja; reputacja, wziętość, rozgłos.
Renomista, łć., ubiegający się o sławę, o wziętość.
Renomować się, łć., zachwalać swój towar, swój wynalazek.
Renomowany, łć., z ustalonym dobrym imieniem, cieszący ś. uznaniem, chwalony, sławny, wzięty.
Renons, fr., odmowa; w kartach: nieposiadanie wcale jakiego koloru; karty, które gracz odrzuca, kupując taljon.
Renonsować, fr., wyrzekać ś., zrzekać ś. czego; w grze w karty zdawać kartę innego niewłaściwego koloru.
Renowacja, łć., odnowienie; przy wekslach: przedłużenie.
Renta, fr., w ekonomji politycznej ta część dochodu z produkcji, którą otrzymuje właściciel bogactw przyrody, użytkowanych przy produkcji; stały roczny dochód z majątku czy kapitału oddanego bezpowrotnie wzamian za ten dochód; r. gruntowa = czysty dochód z ziemi po potrąceniu procentu od kapitału włożonego i wynagrodzenia za pracę; r. państwowa = dług państwowy nieumarzalny, który zaciągając, państwo nie zobowiązuje się do zwrotu kapitału, lecz tylko do płacenia procentów,
Rentgenolog, łć., uczony zajmujący ś. badaniem i działaniem promieni Roentgena.
Rentgienowskie promienie — p. Roentgienowskie promienie.
Rentjer, fr., kapitalista, utrzymujący ś. z procentów lub z renty.
Rentodajny, przynoszący rentę.
Rentować, fr., przynosić dochód, opłacać ś.
Rentowność, fr., przynoszenie dochodu, zysk, opłacanie ś.
Rentowny, fr., zyskowny, dający dochód, opłacający ś.
Renuncjacja, łć., zrzeczenie ś. czego; zaniechanie; zrzeczenie ś. praw do następstwa tronu; zrzeczenie się przez członka rodziny panującej tych praw, jakie miał z tytułu owego pokrewieństwa, żeby uzyskać pozwolenie monarchy na małżeństwo z osobą niższego rodu.
Renuncjować, łć., zrzekać ś., odstępować od czego, puszczać w niepamięć.
Reński — p. Gulden; r-e wino, białe wino niemieckie z winnic nad rzeką Renem.
Reobatometr, gr., przyrząd do mierzenia głębin morskich i do badania kierunku i siły prądów podmorskich.
Reofor, gr., drut, będący przewodnikiem elektryczności w przyrządzie galwano-elektrycznym.
Reokord, gr., drut do mierzenia oporu w przewodnikach prądów galwanicznych — p. Om.
Reokupacja, łć., powtórne zajęcie np. kraju.
Reokupować, łć., zająć na nowo.
Reometr, gr., przyrząd do mierzenia siły prądu wody; do mierzenia siły prądu elektrycznego.
Reomotor, łć., każde źródło prądu elektrycznego, np. element galwaniczny, dynamomaszyna itp.
Reorganizacja, łć., urządzenie w inny sposób, przekształcanie.
