Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/497

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Rączyca, owad dwuskrzydły krótkorogi.

Rączyna, Rączynka, mała, drobna, miła, biedna, poczciwa, godna pożałowania rączka.

Rądelp. Rondel.

Rb., skr., roku bieżącego; Rb., skr., rubli.

Rdest, roślina z rodziny rdestowatych (fig.).

Rdza, chropawa powłoka, tworząca ś. na niektórych metalach pod wpływem wilgoci i powietrza, złożona z tlenków, wodanów i węglanów danego metalu; rząd roślin z klasy grzybów właściwych podklasy podstawczaków: r. zbożowa (fig.).

Rdzawić, pokrywać rdzą.

Rdzawnik, roślina z rodzaju grzybów.

Rdzawy, rdzą pokryty, zawierający rdzę, zardzewiały, koloru rdzy, rudawy, ryży.

Rdzeniak, rodzaj raka (nowotworu) miękkiego.

Rdzeniowaty, Rdzeniasty, obfitujący w rdzeń; podobny do rdzenia.

Rdzeniowy, odnoszący ś. do rdzenia pacierzowego; podobny do rdzenia.

Rdzenistyp. Rdzeniasty.

Rdzenny, mający w sobie rdzeń: r-e drzewo = zdrowe, jędrne, twarde, nie spróchniałe; właściwy, istotny, prawdziwy, istny: ludność r-a = tubylcza, miejscowa; r. Polak = prawdziwy, szczery, typowy.

Rdzeń, miękisz roślinny, rodzaj tkanki komórkowatej, wypełniającej środek pnia drzewnego; r. pacierzowy — p. Mlecz pacierzowy; r. wrzodu, odcisku = najtwardsza środkowa jego część, korzeń, jądro; przen., rzecz główna, podstawowa, treść, istota rzeczy, kwintesencja, grunt.

Rdzewiastyp. Rdzawy.

Rdzewieć, rdzą ś. pokrywać, rdzą zachodzić, śniedzieć; stara miłość nie r-je = nie starzeje ś., nie zapomina ś., nie przeżywa ś., nie wygasa w sercach.

Rdzian, roślina z rodziny oliwowatych.

Rdzowate, rośliny = rodzina grzybów właściwych.

Rea, gr., ptak z rzędu reowatych, rodziny strusiów amerykańskich, struś amerykański, nandu (fig.).

Reagient, Reaktyw, łć., odczynnik; środek, za pomocą którego można rozpoznać, czy w mieszaninie, poddanej badaniu, znajduje się ciało, którego poszukujemy.

Reagować, łć., oddziaływać, działać odpornie, w przeciwnym kierunku otrzymywać wrażenie; w chem., wywoływać zmiany chemiczne, działać chemicznie.

Reakcja, łć., oddziaływanie, działanie odporne, zwrot; w polityce: dążenie do przywrócenia poprzedniego stanu rzeczy, przeciwdziałanie postępowi w życiu społecznym, wstecznictwo; w chem.: proces, dający w rezultacie, wskutek wzajemnego oddziaływania na siebie ciał, nowy związek chemiczny; charakterystyczne działanie chemiczne związków, odczyn.

Reakcjonista, łć., człowiek dążności wstecznych.

Reakcyjny, łć., wsteczny, przeciwpostępowy; ruch r. = wywołany jakim pobudzeniem mechanicznym np. dotknięciem.

Reaktywp. Reagient.

Reaktywować, łć., dokonywać reakcji, działać odpornie.

Realgar, ar., minerał, składają-