Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/494

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

dzaj pióra z blachy mosiężnej do kreślenia pięciolinji na papierze nutowym.

 Rastrować, łć., kreślić, drukować linje, rubryki.

 Raszka, ptak śpiewający z rodziny słowików, rudzik czerwono-gardlany (fig.).

 Raszpla, nm., pilnik, grubo nacinany w trójkąty, jakby zadziory.

 Raszplować, nm., raszplą piłować, trzeć.

 Raszplownia, część fabryki, przeznaczona do raszplowania.

 Rasztag, nm., dzień odpoczynku.

 Rata, łć., częściowa wypłata należności, długu, czynszu, w oznaczonych odstępach czasu.

 Ratafja, malajs., rodzaj słodkiego likieru owocowego, przyrządzanego ze spirytusu, soków owocowych i cukru.

 Rataj, kmieć, rolnik, oracz; cham, prostak; wolarz, parobek do wołów, furman; żart., więzienie w Ratuszu warszawskim.

 Ratka, jeden ze szczątkowych skrajnych palców u zwierząt przeżuwających, czyli dwukopytowych, umieszczony wysoko z boku kości śródręcza a. śródnoża.

 Ratler, ang., gatunek pinczera o gęstej, krótkiej, twardej sierści, małego wzrostu: gorliwie tępi szczury i myszy (fig.)

 Ratlerka, ang., suka ratlera.

 Ratman, nm., rajca, naczelnik wydziału w magistracie.

 Ratować, nm., dawać ratunek, wybawiać od czego, od wypadku, uwalniać z niebezpieczeństwa, przynosić pomoc w trudnym położeniu, wspierać, dopomagać, wspomagać; r. sytuację = nie dopuszczać do zupełnego upadku, do ruiny, do hańby, zapobiegać; r. ś., ratować siebie nawzajem, ratować siebie samego, radzić sobie w trudnym położeniu, w niebezpieczeństwie.

 Ratownictwo, nm., umiejętność niesienia pomocy w wypadkach nagłych; zbiór, zespół środków ratunkowych.

 Ratowniczy, nm., odnoszący ś. do ratowania, dotyczący ratownictwa.

 Ratownik, nm., człowiek, który ko^o ratuje, wybawca, zbawca; oficjalista w lekarskim pogotowiu ratunkowym.

 Ratunek, nm., pomoc okazana w wypadku nieszczęścia, ratowanie, wybawienie, zbawienie; rezerwa, odwód, sukurs; r. pieniężny = pomoc materjalna, zasiłek, zapomoga; środek ratowania, sposób ocalenia, rada; ani r-u, niema r-u = niema możności ocalenia; jedyny r. = jedyny sposób ocalenia; ostatni r. = ostatni sposób ocalenia.

 Ratunkowy, nm., odnoszący ś. do ratunku, niosący ratunek; Pogotowie r-e lekarskie = w miastach instytucja, niosąca pomoc lekarską w nagłych wypadkach; Pogotowie r-e dziecięce = instytucja, dająca opiekę zbłąkanym dzieciom w wielkich miastach; pas r. = pas korkowy, chroniący od zatonięcia; łódź r-a = przeznaczona do niesienia po mocy rozbitkom.

 Ratusz, nm., budowla zwykle ozdobna, w której mieści ś. zarząd miasta, magistrat; areszt, więzienie.

 Ratuszowy, nm., odnoszący ś. do ratusza.

 Ratyfikacja, łć., przyjęcie uznanie i zatwierdzenie umowy, układów, zwłaszcza między mocarstwami.

 Ratyfikować, łć., uznawać, zatwierdzać, przyznawać.