Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/481

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Puśliskop. Pusło.

Putacz, marnotrawca, hulaka, rozrzutnik.

Putać, dok. Putnąć, prowadzić życie wesołe, hulaszcze, puszczać ś., trwonić pieniądze.

Putersznytp. Butrsznyt.

Putnia, naczynie do noszenia wody na plecach, przy pomocy szelek; ceber, wiadro.

Putrefakcja, łć., gnicie, but wionie.

Puzderko, zdr. od Puzdro.

Puzdro, łć., pudełko z przegródkami a. z wklęsłościami zastosowanemi do przedmiotów tam przechowywanych; futerał, olstro.

Puzon, nm., instrument muzyczny metalowy dęty, rodzaj trąby, składającej ś. z dwu części, które rozsuwając lub zsuwawając, można z nich wydobywać tony różnej wysokości (fig.).

Puzonista, nm., grający na puzonie.

Puzyrnik, roślina z rodziny szakłakowatych, prusznik.

Puzzolana, wł., ziemia gliniasto-żelazista w okolicach wulkanicznych we Włoszech, zarobiona z wapnem, daje wyborny cement.

Pużyn, roślina z rodziny krzyżownicowatych.

Puzyna, sam wierzchołek kłosa, ość u kłosa.

Pycha, przeciwieństwo pokory, pysznienie ś., duma, buta, nadętość; próżność, zarozumiałość.

Pyemiap. Pjemja.

Pyf!, wykrz., którym rozkazuje ś. wyżłowi, aby co przyniósł, przyaportował; szczucie psa, aby ugryzł kogo.

Pyk!, wykrz., oznaczający pyknięcie.

Pykać, dok. Pyknąć, palić, kurzyć (fajkę, cygaro, papierosa); wydawać wargami odgłos pyknięcia.

Pyleniec, roślina z rodziny krzyżowych.

Pyli! Pyli!, wykrz., służący do przywoływania kur, kurcząt.

Pylica, choroba płucna, pochodząca z wdychania pyłu.

Pylić, pyłu napuszczać, pyłem napełniać, zakurzać; zapylać; p. ś., pyłem ś. pokrywać, brudzić ś. kurzem, kurzyć ś.; uczn., mylić ś., nie umieć lekcji.

Pylinka, pyłek, atom.

Pylnik, woreczek, uczepiony u szczytu pręcika kwiatowego, zawierający pyłek kwiatowy (fig.).

Pylony, gr., potężne, czworoboczne, tępościęte wieże, ozdabiające główne wejście świątyń egipskich.

Pył, proch, unoszący ś. w powietrzu, pochodzący z roztartych minerałów, piasek drobny, kurz.

Pyłek kwiatowy, komórki zarodcze, umieszczone w pylnikach kwiatowych, gdy upadają na znamię słupka, zapładniają roślinę.

Pyłgać, suwać ś. po powierzchni, pełzać.

Pyłki, popędliwy, krewki.

Pyłkowaty, zawierający pyłek, podobny do pyłku.

Pypeć, choroba, objawiająca ś. na języku u drobiu domowego, skutkiem czego drób jeść nie może; przen., mieć p-a na języku = nie być wymownym, nie móc ś. wygadać, plątać ś. w mowie; trzeba mu co dać, bo dostał by p-a = trzeba dać mu jeść, bo mu język ucieknie; zdarto mu p-a = upokorzono go, uśmierzono, przytarto mu rogów.

Pypka, brodawka sutkowa; fajeczka, pipka.

Pypłać, miąć, walać.

Pyraki, Pyrzaki, płatki kopciu; resztki słomy, spalonej przy ogrzewaniu pieca chlebowego.

Pyrćp. Perć.