Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/380

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


rzyć; przemieniać naturę, istotę czyją; p. ś., przemieniać ś., przeistaczać ś., przeobrażać ś.

Przenaznaczać, przeznaczać.

Przenazwać (się), przezwać (ś.).

Przenęta, roślina z rodziny złożonych.

Przenicować, przerobić, przewróciwszy materjał na drugą stronę (o ubraniu); krytykować niemiłosiernie, wyśmiać, wyszydzić, sparodjować; przen., przekręcić naopak, przeinaczyć naodwrót, p. ś., przerobić ś. całkowicie, przeinaczyć ś., przeistoczyć ś.

Przeniebieszczać, dok. Przeniebieszczyć; używać za dużo koloru niebieskiego, nadto zniebieszczać.

Przeniemczyć, przerobić na Niemca, zniemczyć.

Przeniesienie, czynność przenoszenia czego, w książkach rachunkowych: do p-a u dołu kolumny = suma, którą trzeba przepisać na następną kolumnę dla doliczenia jej do następnych pozycji; z p-a = suma, nadpisana z góry kolumny dla doliczenia jej do następnych pozycji, a przeniesiona z poprzedniej kolumny, jako suma poprzednich pozycji; p. ś. zmiana miejsca, przenosiny, przeprowadzka.

Przenieszczęsny, bardzo nieszczęśliwy.

Przenieśćp. nied. Przenosić.

Przeniewierca, ten, który ś. przeniewierzył komu a. czemu, wiarołomca, zdrajca, odstępca, renegat.

Przeniewierczość, zdrada, wiarołomstwo, odstępstwo.

Przeniewierczy, zdradny, wiarołomny, odstępczy.

Przeniewierka, roślina z rodziny złożonych.

Przeniewierstwo, sprzeniewierzenie ś. komu a. czemu, zdrada, odstępstwo, odszczepieństwo, wiarołomstwo, apoostazja; przywłaszczenie sobie powierzonych cudzych pieniędzy; nadużycie, sprzeniewierzenie ś., malwersacja.

Przeniewierzać się, dok. Przeniewierzyć ś.; łamać wiarę, postępować wiarołomnie, zdradzać, odstępować kogo a. czego; nadużywać cudzego zaufania, przywłaszczać sobie powierzone cudze pieniądze,

Przenigdy, przysł., stanowczo nigdy, nigdy w życiu.

Przenigdzie, przysł., nigdzie zgoła, nigdzie a nigdzie, nigdzie w świecie.

Przenikać, dok. Przeniknąć; przebijać, przejmować czym nawskroś; przechodzić na wylot; przedostawać ś., przeciskać ś. do środka czego a. na drugą stronę czego; domyślać ś., odgadywać, poznawać dokładnie, zgłębiać należycie; przeczuwać, doznawać, wzruszać: żal serce p-a; p. ś., przenikać ś. wzajemnie; łączyć ś., mieszać ś. jedno z drugim; przesiąkać ś., napawać ś. czymś; odgadywać ś., poznawać ś. nawzajem dokładnie.

Przenikanie, przesiąkanie płynów przez błonę, dyfuzja.

Przenikliwie, przysł., przejmująco, dotkliwie; bystrze, badawczo.

Przenikliwość, własność przepuszczania przez siebie czegoś, przepuszczalność; zdolność przenikania, rozlegania ś. daleko: p. wzroku, głosu; bystrość, ostrość: p. wzroku; bystrość umysłu, domyślność, badawczość.

Przenikliwy, łatwo przenikający, przejmujący do głębi, przeszywający na wskroś, dotkliwy, dokuczliwy, przeraźliwy, ostry; bystry, domyślny, przezorny; przepuszczający przez siebie coś, przepuszczalny.

Przeniknąćp. nied. Przenikać.

Przeniuchać, przewąchać, domyślić ś. naprzód, odgadnąć z góry co.