Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/366

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


wypogodzony; przezroczysty, klarowny (o płynach).

Przejaw, ukazanie ś., objawienie ś., zjawienie ś. czego, widomy objaw siły niewidzialnej; oznaka, zjawisko.

Przejawiać się, dok. Przejawić ś.; ukazywać ś., wychodzić na jaw, wyłaniać ś.

Przejazd, przejeżdżanie przez jakie miejsce a. z miejsca w miejsce; przejeżdżanie, jazda przez co; prawo jazdy przez co; miejsce, którędy można przejechać przez co, droga przez co; p-em, przysł jadąc mimo, mimojazdem.

Przejazdowyp. Przejezdny; rzecz., dróżnik na torze kolejowym.

Przejażdżka, jazda konno albo w pojeździe dla spaceru, spacer, wycieczka.

Przejąćp. nied. Przejmować.

Przejechaćp. nied. Przejeżdżać.

Przejednaćp. nied. Przejednywać.

Przejednanie, pogodzenie ś., pojednanie ś., zgoda.

Przejednawczy, dążący do przejednania, do zgody, do przebłagania.

Przejednywać, dok. Przejednać; otrzymywać przebaczenie; przepraszać, prosić o przebaczenie; zjednywać sobie kogo, kaptować; p. ś., dawać ś. przeprosić; przestawać ś. gniewać, przychodzić do zgody.

Przejedyny, jedyny ze wszystkich, najdroższy, najmilszy.

Przejemca, ten, który co przejmuje.

Przejemczy, służący do przejmowania.

Przejeśćp. nied. Przejadać.

Przejezdny, mimo jadący, przejeżdżający; taki, przez który przejechać można; dający prawo wolnego przejazdu: list p. = pasport, glejt.

Przejeździć, przepędzić czas na jazdach, na podróżach; jeżdżąc, przepuścić, strwonić.

Przejeżdżać, dok. Przejechać; jadąc, przebywać pewną przestrzeń, ujeżdżać pewną część drogi; jadąc, przebywać co, jechać z miejsca na miejsce, z końca w koniec; jadąc, pomykać, mijać co; jadąc, stratować, rozjeżdżać kogo a. co; uderzać kogo, co, zadawać cios; p. konia = jechać na nim, by użył ruchu, wprawiać go w należyty bieg; kreśląc, rysując coś, posuwać ś. zadaleko; p. ś., jeździć tu i owdzie, używać spaceru konno a. w pojeździe.

Przejęcie, czynność przejmowania; p. a. p. ś., wyruszenie, zapał, uniesienie namiętne.

Przejmować, dok. Przejąć; wskroś przenikać, przebijać, przeszywać; obejmować, chwytać w pół, przepasywać; chwytać w drodze, zatrzymywać w biegu; przerywać, przecinać: p. drogę, komunikację; uprzedzać w odebraniu czego; podsłuchiwać, podchwytywać; przen., przeszywać, przepełniać czym, przechodzić, dojmować, dotykać, przenikać, opanowywać: dreszcz, strach, żal, rozpacz mię p-uje: przesycać, pozwalać przejść czym nawskroś; kłaść, przerzucać z ręki do ręki, kłaść na inne miejsce; brać na siebie cudze długi, zobowiązania, cudzą rolę; przeciągać na swoją stronę, odmawiać komu kogo, przekabacać; brać od kogo, przyswajać sobie, odziedziczać po kim, uczyć ś. czego od kogoś drugiego, przywykać do tego, co jest przyzwyczajeniem kogoś drugiego; p. ś., być przenikniętym czym, brać co do serca, wzruszać ś. czym. być żywo dotkniętym czym; zainteresować ś. czym, zaniepokoić ś., przyswajać sobie co, przenikać ś. czym, uczyć ś. czego.