Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/257

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została przepisana.

 Postisz, fr., peruczka nad czołem przypinana, żeby oszczędzić włosów własnych od psucia żelazkiem przy fryzowaniu; cudze włosy, przypinane do własnych, dla stroju, dla powiększenia ich obfitości (f.).

 Postludium, łć., krótka kompozycja na organy, będąca zakończeniem większego utworu, przegrywka zakończająca.

 Postnik, zachowujący posty; wieczerza wigilijna Bożego Narodzenia.

 Postny, odnoszący ś. do postu: potrawa p-a, obiad p.; odbywający ś. w poście: raut p.; poszczący; przen., czczy, jałowy, chudy.

 Postokrotny, stokrotny, wielokrotny.

 Postoł, chodak, łapeć, kurp.

 Postój, miejsce a czas, gdzie ktoś a. coś zatrzymuje ś., stacja, przystanek: p. w podróży = odpoczynek, popas; żołnierze na kwaterze, kwaterunek, załoga.

 Postponować, Posponować, łć., lekceważyć kogo, pogardzać kim.

 Postrach, strach, rzucony na kogo, przerażenie, popłoch; być p-em nieprzyjaciół = być groźnym dla nich; strzelać dla p-u, stawiać co na p. = dla odstraszenia kogo a. czego; groźba, pogróżka.

 Postradać, stracić, utracić.

 Postraszyć, trochę nastraszyć, zagrozić karą, spłoszyć, wypędzić: p. zwierzynę.

 Postrącać, strącić z miejsca, gdzie ś. kto a. co znajduje; strącić ze stanowiska, z góry; umniejszyć, strącić z należności, z płacy.

 Postreszczać, podać treść jakiej pracy piśmienniczej, poskracać; wyjaśnić.

 Postroga, przynęta na ryby u wędki.

 Postroić, poprawić strój kilku instrumentów muzycznych; ubrać strojnie, wystroić; p. ś., wystroić ś.; ubrać ś. strojnie, pięknie.

 Postronek, cienki powróz, sznur, używany do zaprzęgu konia; przen., uderzenie, baty, razy.

 Postronie, ustronie, ubocze; cudze strony, obczyzna, zagranica; na p-u = na boku.

 Postronkować, bić postronkami; wiązać ludzi w postronki.

 Postronnie, przysł., ubocznie, mimochodem; na uboczu; tuż obok; ze wszystkich stron.

 Postronny, leżący po stronie, sąsiedni, sąsiedzki, okoliczny, pograniczny, ościenny; zamiejscowy, cudzoziemski, cudzy, obcy, zagraniczny, obcokrajowy; prowadzący na stronę, w bok, uboczny, poboczny; nie należący do danego towarzystwa, zrzeszenia, grona ludzi, zawodu, intruz, gość nieproszony; pies p. = odbiegający na polowaniu daleko od myśliwca.

 Postrugać, Postrużyć, wiele rzeczy ostrugać, wystrugać.

 Postrychować, pociągnąć, powlec farbą, wapnem i t. p.; potynkować, zagruntować.

 Postryjowski, pozostały po stryju, przypadający w spadku po stryju.

 Postrzał, wystrzał; strzała a. kula uwięzła w ciele, rana od kuli, od strzały; ból w kościach, w mięśniach; roślina z rodziny szczeciowatych.

 Postrzałowy, przym. od Postrzał; rana p-a.

 Postrzan, roślina z rodziny złożonych, bezmian.

 Postrzec — p. nied. Postrzegać.

 Postrzegacz, spostrzegający co, dostrzegający, obserwator; przestrzegający czego, pilnujący, aby co robiono a. czegoś nie robiono.

 Postrzegać, dok. Postrzec; widzieć co, ujrzeć co, spostrzegać, zauważać, dostrzegać, obserwować; doprowadzać do świadomo-