Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/24

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została skorygowana.

    kuty w żelazo (fig.); żołnierz, odziany w pancerz, towarzysz pancerny; rzemieślnik, trudniący ś. wyrobem pancerzy, płatnerz; zwierzę z rodziny szczerbatych, pokryte pancerzem z łusek kostnych (fig.).

    M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pancernik 2.png

    Pancerno, nm., przysł., mając z sobą znaczną liczbę pancernych; będąc uzbrojonym w pancerz.

    M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pancerny.png

    Pancerny, odnoszący ś. do pancerza, właściwy pancerzowi, okryty pancerzem, zbrojny w pancerz; rzecz, żołnierz, służący w chorągwi pancernej dawnej jazdy polskiej; pancernik, petyhorzec (fig.).

    M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pancerz.png

    Pancerz, zbroja z blachy żelaznej, okrywająca rycerza, kirys (f.); takaż zbroja, okrywająca konia; gruba blacha żelazna lub stalowa, osłaniająca okręt, fortyfikację; zgrubiała skóra lub łuski, okrywające niektóre zwierzęta.

    Pancerzowy, nm.p. Pancerny.

    M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Panda.png

    Panda, zwierzę ssące drapieżne z rodziny niedźwiedzi (fig.).

    M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Pandan.png

    Pandan, roślina azjatycka z rodziny pochutnikowatych, pochutnik (fig.).

    Pandekty, łć., główna część składowa obioru praw Justynjana, obejmująca zbiór pism słynnych prawników rzymskich; nazwa cywilnego prawa rzymskiego wogóle; digesty.

    Pandemiczny, gr., powszechny, ogólny, krajowy.

    Pandemja, gr., choroba panująca w kraju, zaraza, epidemja.

    Pandemonjum, gr., piekło, miejsce pobytu złych duchów; państwo szatana; przen., miejsce, gdzie szerzy ś. zepsucie moralne.

    Pandory gr., puszka, przen. źródło wszelkiego złego, nieszczęścia, sypiące ś. na ludzi.

    Pandury, węg., dawniej zbrojni słudzy magnatów w Kroacji i Slawonji; rodzaj wojska węgierskiego; żandarmi, woźni sądowi węgierscy.

    Paneczek, Panoczek, mały panek, dobry pan; panicz, p-oczku! = kochany przyjacielu! kochanku!

    Panegiryczny gr., przym. od Panegiryk; p. okres: w historji literatury polskiej czasy przesadnego hołdowania modzie pisania panegiryków (od połowy XVII do połowy XVIII w.).

    Panegiryk, gr., mowa pochwalna; pismo prozą lub wierszem, sławiące z przesadą osoby, czyny lub zdarzenia; przesadna pochwała.

    Panegirysta, gr., autor panegiryków; przesadny chwalca.

    Panek, niewielki pan, szlachciura, szlachetka; udający wielkiego pana, pyszny, zadzierający nosa; młody pan, lubiący ś. pokazać; złoty młodzieniec, młody utracjusz, rozrzutnik.

    Paneteizm, gr., pogląd filozoficzny, według którego wszystko jest w Bogu.

    M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Panew.png

    Panew, Panwia, nm., naczynie nakształt kociełka (fig.); brytwanna, patelnia; naczynie różnej formy, używane w przemyśle do topienia i gotowania; naczynie w kształcie rury; w maszynie: łożysko, w którym obraca się czop.