Podosowieć, osowieć trochę, sposępnieć.
Podostatkiem, Poddostatkiem, przysł., dostatecznie, tyle, ile potrzeba, dość, obficie.
Podostawać, dostać, otrzymać jeszcze wiele przedmiotów, otrzymać w podarunku; powydobywać; p. ś., dostać ś. wielu osobom.
Podostawiać, dostawić jeszcze, dostarczyć.
Podostrzać, dok. Podostrzyć; trochę naostrzyć.
Podosuszać, dosuszyć jeszcze to, co nie było zupełnie wysuszone.
Podosuwać, dosunąć jedno do drugiego, dosunąć jedno po drugim.
Podosyłać, dosłać jeszcze.
Podoszywać, doszyć jeszcze więcej, kończyć szycie.
Podościełać, dosłać jeszcze.
Podościgać, doścignąć jedno lub jednego po drugim, dogonić.
Podotłaczać, dotłoczyć jeszcze.
Podotrzewny, umieszczony pod błoną otrzewną.
Podotykać, dotknąć wielu osób a. przedmiotów kolejno.
Podouczać, douczyć jeszcze wiele czego.
Podowarzać, dowarzyć jeszcze.
Podoważać, doważyć jeszcze do tego, co już było zważone.
Podowcipkować, trochę jeszcze dowcipkować, spędzić jakiś czas na dowcipkowaniu.
Podowiadywać się, dowiedzieć ś. jeszcze o wielu rzeczach.
Podowijać, dowinąć jeszcze.
Podowodzić, dowodzić jedno po drugim; dowodzić przez jakiś czas.
Podowozić, dowozić jeszcze, dostarczyć, poprzywozić, przywieźć.
Podozorze, mięso gruczołowate z pod ozora wieprzowego, cielęcego i t. d.
Podożynać, dożąć resztę tego, co nie jest jeszcze zżęte.
Podówczas, przysł., wtenczas, wtedy, naówczas, w owym czasie, wówczas, wonczas.
Podpachowy, Podpaszny, pod pachą umieszczony.
Podpachwinowy, Podpachwinny, umieszczony pod pachwiną.
Podpadać, dok. Podpaść; upadać p^c; kogo, pod co; nagle, skrycie narażać, nagle zachwytywać kogo na czym, zaskakiwać; udać ś. do kogoś w upatrzonej chwili, uciec ś. do kogoś, nie spodziewającego ś. tego; nawijać ś., nastręczać ś., wpadać w ręce; uciekać ś. pod czyją obronę; prosić kogoś o ratunek, o pomoc; podlegać czemuś, być obejmowanym przez coś, ulegać oddziaływaniu czego: p. pod zmysły, pod dyskusję, p. karze = zasługiwać; to nie p-a wątpliwości = jest pewne; dostawać ś. pod czyjąś władzę, panowanie, zależeć od czyjejś przemocy.
Podpadły, ten, który podpadł pod co.
Podpajać, dok. Podpoić; trochę kogo uraczyć, podochocić mocnym napojem; trochę kogo napoić.
Podpalacz, podkładający ogień pod budowle w zamiarze zbrodniczym.
Podpalaczka, forma ż. od Podpalacz.
Podpalać, dok. Podpalić; podkładać węgiel, drzewo i rozpalać je: p. w piecu, w kuchni; wzniecać ogień, przypiekać, przypalać; przen., poduszczać, pobudzać do czego, zagrzewać; p. konia = ochwacać, nabawiać zapalenia.
Podpalany, Podpalony, mający maść ciemno-brunatną a. ciemnożółtą: p. koń, pies.
Podpalić — p. nied. Podpalać.
Podpalmowy, umieszczony pod palmami, mieszkający pod palmami.
Podpalowywać, Podpalować, wbijać pale dla podparcia jakiej budowy; wspierać palami.
Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/162
Ta strona została przepisana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_2.djvu/page162-1024px-M._Arcta_s%C5%82ownik_ilustrowany_j%C4%99zyka_polskiego_-_Tom_2.djvu.jpg)