Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/953

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Odjęknąć, odpowiedzieć jękiem.

Odkadzać, forma dok. Odkadzić; nawzajem komu kadzić; przen., pochlebiać nawzajem; odczyniać urok za pomocą kadzenia.

Odkapturzać, forma dok. Odkapturzyć; zdjąć komu kaptur; o. mnicha = zrobić go księdzem świeckim; o. ś., zdjąć sobie kaptur z głowy = odrzucić śluby zakonne, z mnicha stawać ś. księdzem świeckim; przen., pokazać ś. takim, jakim ś. jest, zdjąć maskę, przestawać udawać.

Odkaraskać się, odczepić ś. od kogo, pozbyć ś. kogo w sposób dobrotliwy, uwolnić ś. od kogo; ujść cało, wywinąć się.

Odkarmiać, forma dok. Odkarmić; karmić przez pewien czas oznaczony, kończyć karmienie, odchowywać; karmić kogo, aby nabrał sił, ciała, odżywiać; o. ś., nabierać sił, tuszy, poprawiać ś., wypasać się.

Odkasać, forma nied. Odkasywać; opuścić, odchylić, wyprostować to, co było zakasane, odwinąć; o. ś., rozpuścić, odwinąć na sobie ubranie zakasane.

Odkasływaćp. dok. Odkaszlnąć.

Odkaszlnąć, kaszlnąwszy, odrzucić flegmę a. ciało obce, znajdujące ś. w krtani, odcharknąć; odchrząknąć, chrząknąć, zakaszlać.

Odkażać, forma dok. Odkazić; odwietrzać, wyjaławiać, usuwać zarazki, pozbawiać własności zarażających, dezynfekować.

Odkąd, przysł., skąd? z jakiego miejsca?; od kiedy? od jakiego czasu?; od czasu jak...

Odkąsywać, forma dok. Odkąsać; kąsaniem odrywać, odgryzać; o. ś., zębami, bronić ś., odgryzać ś.; bronić ś. słownie, bronić ś. złośliwą mową, zjadliwie odpowiadać na złośliwość.

Odkiełznać, Odkjełząć, Odchełznać, uwolnić od kiełzna, od hamulca, od munsztuka.

Odkisnąć, odbyć kiszenie, wyburzyć ś., wyfermentować.

Odkiwnąć, odpowiedzieć kiwaniem na kiwanie; wstrząsnąć głową na znak przyzwolenia a. zaprzeczenia.

Odklarować, forma nied. Odklarowywać; sklarować jak należy, skończyć klarowanie, oczyścić; o. ś., sklarować ś. jak należy, ustać ś., oczyścić ś., wyjaśnić ś.

Odklasnąć, forma nied. Odklaskiwać; odpowiedzieć klaśnięciem na klaśnięcie.

Odklejać, forma dok. Odkleić; co sklejonego a. przyklejonego odrywać; oddzierać, odlepiać, odmiękczać dla odklejenia: pozbawiać kleju; o. ś., odlepiać ś., odstawać, puszczać z kleju.

Odklepać, forma nied. Odklepywać; klepaniem co wyprostować, odkuć; przen., o. lekcję, pacierz = powiedzieć co prędko, bez rozwagi, byle jak, odtrzepać, klepaniem odpowiedzieć na klepanie.

Odklęczeć, przeklęczeć przez czas oznaczony.

Odklinać, forma dok. Odkląć; wzajemnie kląć, klątwą odpowiadać na klątwę; klątwę znosić, zdejmować z kogo klątwę kościelną, uwalniać od klątwy; odczarowywać z zaklęcia, odżegnywać uroki.

Odkład, w ogrodn., gałąź drzewka, nachylona ku ziemi, aby ś. w niej zakorzeniła, ablegier.

Odkładać, forma dok. Odłożyć; kłaść co na stronę, na bok, oddzielać, odsuwać, oszczędzać, zbierać na przyszły czas, na czarną godzinę (o. pieniądze); zostawiać na inny czas, odraczać, zwłóczyć, zostawiać na później; kłaść co na drugą stronę, odchylać; rozmnażać rośliny za pomocą odkładów, ablegrować; o. ś., być odłożonym.