Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/95

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Budżet, ang., projekt i wykaz zamierzonych rocznych wydatków i dochodów, preliminarz.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bufa.png

Bufa, fr., ozdoba ubrania, uszyta w ten sposób, jakby była wydęta (fig.).

Bufet, fr., osobny stół, zastawiony napojami i przekąskami; pokój, w którym taki stół stoi; kredens; miejsce, gdzie się czasowo sprzedają jadła i napoje; stół sklepowy.

Bufetowa, sprzedająca przekąski i napoje przy bufecie w restauracji, kasjerka przy bufecie.

Bufiasty, od Bufa: obszerny; rękawy bufiaste, buchaste, wydęte.

Bufon, fr., komik w operze; błazen, śmieszek; pyszałek śmieszny, blagier, samochwał, fanfaron.

Bufonada, Bufonerja, błazeństwo, pyszałkowatość śmieszna, samochwalstwo, blaga, nadętość.

Bufonować, pleść lub robić błazeństwa.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bufor.png

Bufor, nm., zderzak: przyrząd sprężysty w kształcie krążka do łagodzenia uderzeń wagonu o wagon (fig.).

Bugzować hol., ciągnąć okręty małemi statkami, holować.

Buhaj, byk, stadnik.

Bujać, unosić się w powietrzu, latać, nadużywać swobody, fruwać; krążyć, biegać; podróżować, jeździć dla przyjemności; hulać, broić, dokazywać; rozkoszować się, marzyć, latać, wzbijać się duchem ponad ziemię, roić, fantazjować; B. w obłokach = marzyć o ideałach, nie licząc się z rzeczywistością; bujno wyrastać, krzewić się (o roślinach); huśtać, chwiać, kołysać; B. się, huśtać się, kołysać ś.

Bujak, młody byczek, buhajek.

Bujan, piwonja.

Bujność, żyzność; bujny wzrost; przen. B. wyobraźni = bogactwo wyobraźni.

Bujny, żyzny, obfity, plenny, urodzajny; wybujały, rozrosły; bogaty; przen. B. styl = kwiecisty, bogaty w porównania i zwroty.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Buk.png

Buk, wysokie drzewo z rodziny baziowych, o liściu kulisto-podłużnym, wydające bukiew (fig.).

Bukat, byczek, ciołek, skóra z niego.

Bukieciarstwo, sztuka układania bukietów.

Bukiet fr.,. wiązanka kwiatów, ułożonych w jeden pęk: równianka; zapach, aromat; zapach właściwy winu; w myśl. ogonek u sarny i jelenia.

Bukiew, buczyna, owoc drzewa bukowego, bukowa żołądź.

Bukinista, fr., antykwarjusz, handlujący używanemi książkami.

Bukłak, tur., worek skórzany do przewożenia płynów (wody, wina).

Bukolika, gr., pieśń pasterska, sielanka: idylla.

Bukować, oczyszczać koniczynę z plewy lub jęczmień z wąsów.

Bukowinap. Buczyna.

Bukownik, przyrząd do oczyszczania koniczyny.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Buksa.png

Buksa, Buks, nm., rura żelazna wewnątrz piasty u koła; obręcz żelazna około czopów, refa do spajania dwóch rur od wody (fig.).

Bukskin, ang. rodzaj tkaniny wełnianej na ubrania męskie.

Buksować, zakładać buksy.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bukszpan.png

Bukszpan, nm., drzewko lub