Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/92

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Brzechtać się, chlapać się, pluskać się, babrać się, walać się.

Brzechwa, strzała bez żeleźca, grot.

Brzeczka, wyciąg ze słodu i chmielu, z którego, za pomocą fermentacji, wyrabia się piwo.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Brzeg.png

Brzeg, skraj ziemi, stykający się z wodą, wybrzeże (fig.); krawędź, bok, kraj, skraj; kant, rant, margines; niewiadomo kto z B-u = niewiadomo kto pierwej umrze.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Brzegowiec.png

Brzegowiec, manat, zwierzę morskie należące do wielorybów (fig.); pancernik strażniczy, przeznaczony do obrony brzegów.

Brzegówka, gatunek jaskółki, gnieżdżącej się nad brzegami wód.

Brzemienność, ciąża, ciężarność.

Brzemienny, obciążony czem; pełen czego (nadziei), obfity (w wypadki, zdarzenia ważne); brzemienna (kobieta) = ciężarna, będąca w stanie błogosławionym, w stanie odmiennym, w ciąży.

Brzemię, naręcze, ciężar, rzecz ciężka, waga; płód w żywocie matki; przen. to, co cięży komu, uciska kogo, ciężar (brzemię lat).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Brzeszczot.png

Brzeszczot, ostrze kordelasa, noża, miecza lub szabli, klinga, głownia nożowa, płacha (fig.).

Brzezina, lasek brzozowy; drzewo brzozowe; rózgi, witki brzozowe; kij brzozowy.

Brzeżek, zdr. od Brzeg.

Brzeżny, brzegowy.

Brzeźniak, gaj, lasek, zarośla brzozowe, brzózka; rodzaj grzyba.

Brzęczący, imiesł. od Brzęczeć, wydający dźwięk metaliczny; moneta brzęcząca = moneta metaliczna.

Brzęczeć, wydawać brzęk, szmer brzęczący; dźwięk metaliczny; szemrzeć, mruczeć; klektać przeszkadzać półgłośną mową, czytaniem; buczeć, bzykać (o owadzie).

Brzęk, głos jaki wydają niektóre owady; głos metaliczny, jaki wydają niektóre przedmioty, poruszane lub rzucone; chrzęst, szczęk, brzęczenie, dźwięk.

Brzęk, gatunek dużej muchy, pięknie ubarwionej.

Brzękadło, Brząkadło, to co brzęczy, co wydaje brzęk; zabawka lub ozdoba brzęcząca; pałeczka metalowa do bicia w struny niektórych instrumentów (cymbałów).

Brzękać, Brzęknąćp. Brząkać.

Brzękliwy, mający własność wydawania brzęku.

Brzmieć, rozlegać ś., odgłos wydawać; dać ś. słyszeć, huczeć; głosić, powiadać; dźwięczeć, być wymówionym (o głoskach, wyrazach); opiewać (wyrok brzmi); bzykać, buczeć, brzęczeć; B. (eje)= pęcznieć, puchnąć, nabrzmiewać.

Brzmienie, w jęz. dźwięk, głos, głoska; osnowa, treść; puchnięcie jakiej części ciała, nabrzmiewanie, grubienie.

Brzmik, owad, gatunek trzmiela.

(brzoskwinia)

Brzoskwinia, drzewo o owocach okrągłych czerwono-żółtych, okrytych puszkiem; owoc tego drzewa (fig.).

(gałązka brzostu).

Brzost, drzewo liściaste, będące gatunkiem wiązu (fig.).