Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/82

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


czyj ból, współczuć, dotykać boleśnie.

Boleń, rodzaj ryby karpiowatej.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bolero.png

Bolero, ndm., taniec hiszpański ze śpiewem i kastanjetami; krótki strojny stanik damski zwierzchni, bez rękawów, otwarty z przodu (fig.).

Bolesny, bolący, ból sprawiający; cierpiący ból, bolejący, żałosny.

Boleściwy, pełen boleści, bolesny, bolejący, zbolały.

Boleść, uczucie bólu, cierpienie, ból; cierpienie duchowe, zgryzota, zmartwienie, strapienie; od siedmiu boleści = nic nie wart, na nic, lichy.

Boleśnyp. Bolesny.

Bolid, gr., kamień meteoryczny, spadający na ziemię, meteor, meteorolit, aerolit.

Bolimuszka, gatunek muchy kolącej boleśnie.

Bomba, fr., kula żelazna, wypełniona materjałem wybuchowym, pękająca; przen. nagła wiadomość sprawiająca wrażenie; B. teatralna = sztuka, pełna jaskrawych efektów; puścić B-ę = rozgłosić wiadomość efektowną, robiącą wrażenie.

Bombaksp. Serecznik.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bombardjer.png

Bombardjer, fr., dawna nazwa artylerzystów, kanonjer; gatunek małego chrząszczyka (fig.).

Bombardon, blaszany instrument dęty, basowy, używany w orkiestrach wojskowych.

Bombardować, fr., ostrzeliwać z dział miasto, fortecę, niszczyć bombami; rzucać gęste pociski; szturmować, dobijać się do zamkniętych drzwi, uderzać silnie i często w drzwi lub okno; przen. zasypywać kogoś prośbami, żądaniami, nie dawać spokoju.

Bombastyczny, nm., pełny napuszonych frazesów, przesadny.

Bombelp. Bąbel.

Bomblowaćp. Bąblować.

Bombonjerka, fr., ozdobne pudełko na cukierki.

Bon, fr., kwit na należność, upoważnienie do wypłaty, rodzaj losów.

Bona, fr., dozorczyni dzieci, z konwersacją cudzoziemską.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bonie.png

Bonie, Boniowanie, kamienie kwadratowe, wydatne w ścianie zewnętrznej przecięcie tynku gładkiego, na podobieństwo takich kamieni; ozdoba architektoniczna w pasy (fig.), rustyk.

Bonifikacja, łć., wynagrodzenie za poniesione straty, odszkodowanie.

Bonifikować, łć., nagradzać stratę, niedobór, wynagradzać co komu.

Bonifrater, zakonnik reguły Św. Jana Bożego, obowiązany do pilnowania chorych obłąkanych.

Bonitacja, łć., sprawdzanie jakości, oszacowanie.

Bonkreta, fr., gatunek gruszki.

Bonomja, fr., dobroduszność.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bonończyk.png

Bonończyk, piesek bonoński, gatunek małego pieska z długim włosem (fig.).

Bonować, łć., plądrować, rozgospodarowywać się w cudzem mieszkaniu i rzeczach, jak u siebie; żyć wesoło, hulać, używać, bujać.

Bor, pierwiastek chemiczny, metaloid, główny składnik boraksu, kwasu bornego.

Boraks, pers., sól: połączenie kwasu bornego z tlenkiem sodu.

Boratynka, gatunek szelążka z r. 1569, wartości 1/3 grosza pols.