Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/80

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Bodaj, bogdaj, bodajże, przysł., podobno, zdaje się, może, prawdopodobnie wykrz., niechaj, oby, żeby, daj Boże! niechby.

Bodak, Bodłakp. Bodziak.

Bodliwy, bodący, kolący, lubiący bość.

Bodłak, krzew ciernisty o kwiatach żółtych i jagodach pomarańczowych, smaku cierpko-kwaskowatego.

Bodmerja a., zaciągnięcie pożyczki na okręt lub jego ładunek za wysoką prowizją z tem, że gdy okręt zatonie, pretensja ustaje.

Bodnąćp. Bóść.

Bodziak, Bodak, Bodiak, nazwa ostu w niektórych miejscowościach.

Bodziec, kolec, rzecz bodąca, oścień; ostroga, zachęta, pobudka, podnieta, pobudzenie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bodziszek.png

Bodziszek, in., bocianie a. żórawie noski, gieranja, roślina o kwiatach różowych, białych lub fijoletowych (fig.).

Bodziszkowate, rodzina roślin kwiatowych, dwuliścieniowych.

Bogacić, czynić bogatym, obdarzać majątkiem, dochodami, uposażać w co.

Bogacić się, Bogacieć, wzbogacać się, stawać się majętnym; zyskiwać, nabywać wiele czego.

Bogactwo, dostatek pieniędzy, obfitość czego, skarby; B. języka = obfitowanie mowy w wyrazy, charakterystyczne wyrażenia, zwroty, synonimy i formy; zasobność.

Bogacz, człowiek bardzo bogaty, mający wiele pieniędzy, krezus; bogacz duchowy = obdarzony skarbami ducha.

Bogać tam! gdzież tam, nie inaczej.

Bogarodzica, Matka Boska.

Bogatek, drobny chrząszczyk o ciele wydłużonem i metalicznym połysku, szkodliwy.

Bogatka, gatunek sikory.

Bogato, przysł. od Bogaty; kosztownie, dostatnio, obficie: ożenić się B. — ożenić się z osobą bogatą.

Bogaty, majętny, posiadający wiele pieniędzy, majątek, dobra; bardzo zamożny; kosztowny, wspaniały; B. w co = obfitujący w co, mający wiele czego; zasobny.

Bogdajp. Bodaj.

Bogdanka, kobieta ukochana, narzeczona.

Bogini, bóstwo rodzaju żeńskiego u pogan; niebianka; opiekunka boska; kobieta ukochana, bóstwo: B. wód = nimfa.

Boginka, zdr. od Bogini; w wierzeniach ludu postać nadprzyrodzona, nimfa wodna, wodnica, rusałka, syrena, bogunka.

Bogobojny, bojący się Boga, czczący Boga; pobożny, świątobliwy.

Bogomyślny, zatopiony w Bogu.

Bogunkap. Boginka.

Bohater, pers. rycerz; człowiek wielkiego ducha i poświęcenia, który dokonał wielkich czynów; główna osoba powieści, poematu, dramatu; os., którą ś. ogół zajmuje.

Bohaterka, kobieta wielkiego ducha, energji: główna osoba powieści, poematu; heroina.

Bohaterski, przym. od Bohater, właściwy bohaterowi, wielki, wzniosły, heroiczny: B-a postać: niezwykła, wyróżniająca się wielkością ducha; czasy B-e = czasy przedhistoryczne, mityczne, obfitujące w bohaterów: wiersz B-i = wiersz trzynastozgłoskowy, epiczny, opiewający bohaterów.

Bohaterstwo, męstwo, odwaga, waleczność, czyny wielkie, bohaterskie, heroizm, poświęcenie się.

Bohdankap. Bogdanka.

Bohomaz, lichy obraz, malowidło partackie.