Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/791

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Moskalik, gatunek drobnej rybki wędzonej.

Moskiewszczyzna, cokolwiek z Moskwy pochodzi: język, obyczaje, towary moskiewskie; wojna moskiewska.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Moskit.png

Moskit, Mustyk, hiszp. owady dwuskrzydłe długorogie z rodziny mustykowatych (fig.).

Moskita, wł., meczet.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Moskitjera.png

Moskitjera, hiszp., zasłona z muślinu, chroniąca twarz od ukąszeń moskitów (fig.); zasłona, osłaniająca łoże dla uchronienia od ukąszeń owadów.

Moslem, Moslemin, arab.p. Muzułman.

Mospanp. Mosan.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Most.png

Most, budowla z kamienia, żelaza a. drzewa, łącząca dwa brzegi rzeki, kanału, rowu, przepaści, błota dla przeprawy przez nie (fig.); m. drewniany, żelazny, polowy, wiszący, zwodzony, na łyżwach i t. d.; rodzaj położenia w walce zapaśniczej francuskiej: opieranie ś. na ziemi dolną połową tułowia i głową, nie dotykając ziemi ramionami i plecami; potrzebny, jak dziura w moście = wcale niepotrzebny; m-em kłaść a. kłaść ś., leżeć = padać pokotem, plackiem, gęsto jeden przy drugim; prosto z m-u = po prostacku, niedelikatnie, bez ceremonji, wręcz; padać, kłaść ś., słać ś. m-em = kłaniać ś. uniżenie, do nóg upadać; m-em kłaść nieprzyjaciela = w pień wybijać.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Mostek.png

Mostek, mały most; kładka przez rzekę; część wołu a. cielęcia od piersi (m. cielęcy, barani); w anat., kość podłużna, nieparzysta, umieszczona w pośrodku ciała pomiędzy żebrami (fig.).

Mosterdziej, Mościndziej, Mociumdziej, Mocibdziej, skróc.: miłościwy dobrodziej.

Mostnica, pale, na których się wspierają izbice mostowe; budowle, nad wodą stojące.

Mostowe (-ego), opłata za przejazd a. za przejście przez most.

Mostowniczy, dozorca mostu urzędnik w daw. W. Ks. Litewskim, mający dozór nad drogami publicznemi, groblami, mostami i t. p.

Mostowy, przym. od Most; rzecz., poborca mostowego.

Moszcz, nm., sok z winnych jagód a. innych owoców świeżo wyciśnięty; wogóle sok roślinny.

Moszenka, mała moszna, torebka; sakiewka, woreczek na pieniądze.

Moszna, worek, torba, kieszeń skórzana; w anat., worek jądrowy męski.

Moszus, nm., piżmo.

Mości, skr. z Miłościwy.

Mościapani, miłościwa pani, łaskawa pani.

Mościć, kłaść jedno obok drugiego, jak most, słać, uściełać; m. mosty = budować, rzucać; m. drogę = prowadzić, torować, zwłaszcza przez bagna; wyściełać czymś miękkim (m. łoże liśćmi, mchem, m. wóz sianem); m. ś. = sadowić ś.

Mościpanp. Mosan.

Mościwy, skr. z Miłościwy; jaśnie wielmożny; łaskawy, uprzejmy.

Mość, skr. z Miłość; sposób tytułowania (jego m. = jegomość; jej m. = jejmość, imość; wasza m. = waszmość; Jego Królewska M.; Księżna Jej M.; Królowie Ich M-e; ich m. panowie posłowie; jego m. = ksiądz).

Motacz, ten, co nawija na motowidło; matacz, krętacz.