Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/72

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


wość w spełnianiu obowiązków religijnych, nabożnisiostwo.

Bijać, częstl. od Bić.

Bijak, drąg, w jednym końcu grubszy służący do pobijania; krótszy kij u cepów.

Bijatyka, bójka, bicie się, walka na kije lub pięście połączona z hałasem, z kłótnią.

Bila, fr., kula bilardowa; zrobić bilę = trafić ją drugą kulą, aby wpadła do łuzy.

Bilans, fr., porównanie dochodu i wydatków przy zamknięciu rachunków; zamknięcie rachunku, wykazanie finansowego stanu interesu za czas ubiegły.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bilard.png

Bilard, fr., specjalny stół do gry bilami (fig.); gra sama bilami; miejsce, pokój, gdzie się ta gra odbywa.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Bilbokiet.png

Bilbokiet, fr., zabawka składająca się z rączki, na której jest czareczka do chwytania uwiązanej kulki (fig).

Bilet, fr., karteczka z brystolu z wypisanem imieniem i nazwiskiem (B. wizytowy); kartka, znaczek papierowy jako dowód opłaconego wejścia (B. kolejowy, teatralny i t. p.); świadectwo, pismo, wydane na dowód czego; krótki list; B. bankowy, banknot, bankocetel, pieniądz papierowy.

Bileter, fr., odbierający bilety przy wejściu na widowiska.

Biljon, fr., tysiąc miljonów; w rachunkach niemieckich miljon miljonów; biljon w monecie = miljard.

Bilon, fr., moneta zdawkowa ze srebra niższej próby, z miedzi lub z niklu.

Bimetalista, zwolennik bimetalizmu.

Bimetalizm, system monetarny, oparty na podwójnej jednostce pieniężnej: złotej i srebrnej.

Binda, nm., wstążka, szarfa, przepaska, taśma; powijak.

Binduga nm., miejsce nad brzegiem rzeki spławnej przeznaczone na skład drzewa spławianego.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Binokle.png

Binokle, fr., szkła oczne trzymające się na nosie za pomocą sprężynki (= fr., pince-nez), nanośniki (fig.).

Binom, gr., mat., dwumian.

Biochemja, gr., nauka o zjawiskach chemicznych w żywem ciele.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Biodro.png

Biodro, kłąb, wydatna część po obu bokach ciała ludzkiego niżej pasa (fig. B).

Biodrzysty, mający wydatne biodra.

Biografja, gr., życiorys, opis życia.

Biologja, gr., nauka o życiu istot ustrojowych.

Birbant, wł., hulaka, próżniak, wesoło żyjący, utracjusz, lampart.

Birbantować, hulać, próżnować, wesołe próżniacze życie pędzić.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Biret.png

Biret, Beret, łć., rodzaj czapki kanciastej lub okrągłej bez daszka, używanej przez duchownych (fig.), profesorów, sędziów, adwokatów; kobiecy ubiór głowy w tym samym rodzaju.

Birkutp. Berkut.

Bis, łć., ndm., dwa razy, po raz drugi, żądanie powtórzenia.

Bisior, gr., gatunek cienkiej drogiej tkaniny; nitki powstałe ze stężonej cieczy wydzielanej z gruczołów niektórych małżów; nitki rozchodzące się od kiełkujących zarodków niektórych grzybów.

Bisiorki, paciorki szklane dęte,