Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/719

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


da; m. dach, dach łamany, śpiczasty, w którym są okna (fig.)

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Mansardowy.png

Mansja, łć., mieszkanie w klasztorze za oddaniem swojej pensji.

Mansjonarski, łć., przym. od Mansjonarz.

Mansjonarz, łć., ksiądz, zostający na mansji, t. j. otrzymujący mieszkanie, stół i płacę, wolny od obowiązków, z wyjątkiem odprawiania Mszy św. i modłów kapłańskich.

Manszester, ang., półaksamit.

Manszeta, fr., w fechtunku: uderzenie przeciwnika bronią sieczną w rękę pod jego broń; kreza, otaczająca rękaw przy ubraniu męskim w XVIII w.; mankiet (zdr. Manszetka).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Mantelzak.png

Mantelzak, nm., tłumoczek, kufereczek, zawiniątko, noszone na plecach; sakwy, biesagi, tajstra (fig.).

Mantja, gr., płaszcz archirejski bez rękawów.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Mantolet.png

Mantolet, wł., płaszczyk, peleryna jedwabna kanonika, noszona na komży w kościele (fig.).

Mantyczeć, stawać ś. nudnym, dziwaczeć.

Mantyczyć, łć., zrzędzić, nudzić, dziwaczyć.

Mantyka, łć., sakwy, tajstry, torba; m., zrzęda, nudziarz, tetryk.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Mantyla.png

Mantyla, Manta, hiszp., czarna koronkowa zarzutka, okrywająca głowę i ramiona (fig.); rodzaj jedwabnej peleryny damskiej.

Mantyna, wł., rodzaj materji jedwabnej.

Mantyssa, łć., część logarytmu po przecinku, przed którym wyrażona jest cecha logarytmu.

Manualista, łć., przepisywacz, kancelista.

Manuał, łć., klawjatura ręczna w organach; książka podręczna, bruljon.

Manufaktura, łć., rękodzielnictwo i wyroby rękodzielnicze; wytwarzanie wyrobów gotowych, w szczególności przemysł tkacki, tkaniny.

Manumisja, łć., wyzwolenie niewolników.

Manuskrypt, łć., rękopis.

Many, łć., dusze zmarłych, cienie; państwo cieniów.

Mańka, łć., lewa ręka — p. Mańkut; powozić z m-i = trzymając bicz w lewej ręce; przen., zażyć kogo z m-i = oszukać, podejść go.

Mańkut, łć., ten, co używa lewej ręki zamiast prawej.

Maństwo, nm., prawo lenne, lenno, dobra lenne.

Mapa, łć., karta gieograficzna, obraz powierzchni kuli ziemskiej a. jej części; m. hidrograficzna = przedstawia rozkład wód; m. orograficzna = przedstawia rozkład gór i wyżyn: m. ślepa, na której niema nazwisk szczegółów (zdr. Mapka).

Mapografja, łć.p. Kartografja.

Mara, widzenie senne, senne widziadło; sen pełen marzeń; upiór, widmo, cień nieboszczyka; ułuda, zwodniczy obraz, urojenie, mrzonka; latawiec, zmora, duch nocny, rzekomo napastujący śpiących ludzi i zwierzęta.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Marabut.png

Marabut, arab., ptak indyjski, podobny do bociana (fig.); pióro tego ptaka, służące do upiększenia kapelusza lub boa damskiego; pustelnik mahometański, wiodący życie ascetyczne.