Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/709

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Majorat, łć., porządek spadkowy, według którego dziedziczy najstarszy syn; majątek, dziedzicznie przechodzący na najstarszego syna.

Majordom, fr., Major domus, łć., marszałek dworu; we Francji tytuł pierwszego urzędnika państwowego za czasów Merowingów.

Majoren, łć., prawnie pełnoletni.

Majorytet, łć., większość głosów, przewaga.

Majoryzować, łć., nadużywać — przewagi, jaką daje większość liczebna (na sejmach i t. p.).

Majownik, chrabąszcz majowy; w bot., m. a. majówka, konwalijka, pstroczek, roślina z rodziny liljowatych (f.).

Majowy, przym. od Maj; nabożeństwo m-e = odprawiane codziennie w maju na cześć N. M. P.; konstytucja m-a = reforma polityczna i zpołeczna w Polsce, uchwalona na posiedzeniu Sejmu Czteroletniego w dniu 3 maja 1791 r.; prawa a. ustawy m-e = ustawy, ograniczające prawa kościoła katolickiego w Niemczech, uchwalone w maju 1873 r. przez sejm pruski; zielony, jasno-zielony (kolor m.); pokryty majem, t. j. zielonemi gałęźmi i liśćmi.

Majówka, wycieczka zamiejska w maju a. wogóle wiosną lub latem, połączona z zabawą, tańcami i t. p.; m. a. maik, gatunek chrząszcza z rodziny miękkoskrzydłych (fig.).

Majówkować, urządzać majówki a. uczestniczyć w nich.

Majówkowicz, uczestnik majówki, gorliwy zwolennik majówek.

Majster, łć., biegły w swojej sztuce, mistrz; rzemieślnik samodzielnie prowadzący roboty; przełożony nad czeladnikami i terminatorami w fabryce, warsztacie; m. cechowy = najwyższy tytuł uzdolnienia, przyznawany przez cech; m. klepka, m. psuj = nieumiejętny rzemieślnik, fuszer; człowiek niezręczny, psujący wszystko, czego się dotknie; przen., filut, frant, człowiek przebiegły; mistrz, zuch, zręczny.

Majsterek, zdr. od. Majster.

Majsterski, Majstrowski, przym. od Majster; wyborny, doskonały; po m-ku = po mistrzowsku, doskonale.

Majstersztyk, nm., przedmiot trudny, wyrobiony wzorowo, składany jako dowód uzdolnienia rzemieślnika przy wyzwolinach; przen., utwór mistrzowski, arcydzieło.

Majsterzyngier, nm.p. Meistersinger.

Majstrostwo, Majsterstwo, nm., zajęcie majstra, stopień majstra; zbior., majster z żoną.

Majstrować, nm., być majstrem, robić coś nieumiejętnie, źle naprawiać; dłubać, psuć.

Majtać, siedząc poruszać nogami w powietrzu; wywijać nogami, kiwać (wozić djabła).

Majtek, hol., fachowy posługacz w służbie okrętowej, na statku handlowym a. wojennym, marynarz (fig.).

Majtki, hol., krótkie spodnie, szczegól, dziecinne a. kobiece, kalesony.

Majtnąć, nied. Majtać; machnąć, kiwnąć, zakołysać, przechylić, rzucić.

Majuskuły, duże litery: MAJUSKUŁY.

Mak, roślina polna i ogrodowa z rodziny makowatych (fig.); kwiat