Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/677

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Logomanja, Logomonomanja, gr., gadatliwość chorobliwa.

Logopatologja, gr., nauka o zboczeniach mowy.

Logotet, gr., kanclerz dawnego dworu bizantyńskiego.

Loi-p. Logi-.

Lojalista, fr., człowiek z zasady lojalny, wierny monarsze, rządowi i prawu.

Lojalność, Lojalizm, fr., uczciwy, prawy sposób myślenia; zgodność z prawem i obowiązkiem; wierność monarsze, rządowi i prawu; prawomyślność.

Lojalny, fr., uczciwy, prawy, prawomyślny; wierny rządowi.

Lojd, ang., instytucja handlowa, mająca na celu ubezpieczenie morskie oraz przedsiębiorstwa żeglugi morskiej i parowej.

Lok, nm., pukiel włosów, kędzior (zdr. Loczek).

Loka, łć., w dawnych szkołach ustęp, wychodek.

Lokacja, Lokata, łć., rozmieszczenie; wynajęcie, wydzierżawienie; umieszczenie kapitałów tak, aby przynosiły dochód.

Lokacyjny, łć., przym. od Lokacja (przywilej l.).

Lokaj, nm., służący, pokojowiec.

Lokajczyk, Lokajczuk, nm., mały lokaj, chłopiec do posługi.

Lokajka, nm., służąca, pokojówka; żona lokaja; lokajstwo.

Lokajski, przym. od Lokaj; przen., zbyt uniżony, służalczy, pozbawiony godności własnej.

Lokajstwo, nm., zbiór, lokaje; stan lokaja; przen., płaszczenie ś. przed możnymi, uniżoność, serwilizm.

Lokal, Lokalność, łć., mieszkanie, część domu, stanowiąca pewną całość.

Lokalizacja, łć., umiejscowienie.

Lokalizm, łć., zwroty i wyrażenia właściwe tylko pewnej miejscowości.

Lokalizować, łć., umiejscowiać, nadać charakter miejscowy, ograniczać co do miejsca.

Lokalność, łć., charakter miejscowy, pomieszczenie, lokal.

Lokalny, łć., miejscowy; l-a pamięć = doskonała pamięć.

Lokanda, wł., miejsce zatrzymania się, zajazd, hotel.

Lokata, łć., mieszkanie, pomieszczenie — p. Lokacja.

Lokator, łć., najmujący mieszkanie od właściciela domu (forma ż. Lokatorka).

Lokaut, ang.p. Lock-out.

Lokop. Loco.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lokomobila.png

Lokomobila, łć., maszyna przenośna parowa, używana do wprawiania w ruch innych maszyn (f.).

Lokomocja, łć., przenoszenie ś. z miejsca na miejsce; ruch; zbiór środków, służących do przenoszenia ś. z miejsca na miejsce (koleje, statki parowe, tramwaje, poczta i t. d.).

Lokomocyjny, łć., ułatwiający przenoszenie się z miejsca na miejsce, dotyczący lokomocji.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Lokomotywa.png

Lokomotywa, łć., parowóz, maszyna parowa, ciągnąca wagony kolejowe (fig.).

Lokować, łć., umieszczać, ustawiać; l. pieniądze = wypożyczyć je tak, aby przynosiły dochód, umieszczać w papierach wartościowych; l. ś., wprowadzać ś. gdzie.

Loksodroma, gr., l-iczna linja, linja krzywa nakreślona na powierzchni kuli, przecinająca południki wszystkie pod tym samym kątem.

Lokucja, łć., sposób wyrażenia się, zwrot mowy.

Lokum, łć., miejsce (mieć, obrać, znaleźć, dać i t. p.); miejsce zamieszkania.