Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/670

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Lingwistyczny, językoznawczy.

Lingwistyka, łć., nauka zajmująca ś. badaniem języków, językoznawstwo.

Liniak, Leniak, w myśl., zając w porze letniej, gdy linieje; zając młody, niedoświadczony; cietrzew wyliniały.

Liniarz, Linarz, nm,. rzemieślnik robiący liny, powroźnik.

Linić, z odciętej gałązki młodej na wiosnę (gdy ma miazgę), ściągać korę, nie rozerznąwszy jej; wykręcać piszczałkę z młodej gałązki, zwłaszcza z wierzbowej — p. Lenieć.

Liniećp. Lenieć.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Linijka.png

Linijka, łć., mała linja; rodzaj wózka, na którym ś. siedzi jak na koniu (fig.).

Liniment, łć., lekarstwo do wcierania w skórę, maść rzadka.

Linja, łć., pojęcie gieometryczne: granica dwu sąsiednich części powierzchni a. przecięcie dwu powierzchni l. prosta, łamana, krzywa; kreska łącząca dwa punkty oddalone; l. telegraficzna, kolejowa, tramwajowa; l. komunikacji wodnej = l., wzdłuż kierunku której idzie drut telegrafu, tor kolejowy, tramwajowy, wodny (urzędnik na l-ji = w służbie ruchu); l. brzegowa = l. granicy między wodą a lądem; l. śnieżna = dolna granica wiecznych śniegów; l. grzbietowa gór = l. w kierunku najwyższych punktów; l. podziału wód, l. roztoku wód = l. wzniesienia, z którego spływają wody w różne baseny; l. demarkacyjna — p. Demarkacyjna; l-e Frauenhofera = szereg linji ciemnych w widmie słonecznym; l-e twarzy = rysy; przen., l. pokrewieństwa = szereg stopni pokrewieństwa, gieneracji (l. prosta = gdy jedna osoba pochodzi wprost od drugej, l. boczna a. kolateralna = pokrewjeństwo przez braci i siostry); drobna miara długości (l. nowopolska = 1/12 cala, l. rosyjska = 1/10 cala); szeregi, oddziały wojska, wyciągnięte w l-ę; przestrzeń, na której działa wojsko (l. bojowa, rezerwowa); na całej l-i = wszędzie, na wszystkich punktach; w pierwszej l-i = przedewszystkiem; l. obrończa = ława adwokacka, adwokatura, zawód obrońcy; listewka, wzdłuż której linjują papier.

Linjał, Linja, łć., gładka listewka, według której się linjuje.

Linjować, łć., kreślić linje na papierze.

Linjowiec, łć., rodzaj okrętu wojennego.

Linjowy, Linearny, Linijny, łć., przym. od Linja; odnoszący ś. do linji wogóle, a w szczególności do linji prostej; równanie l-a = równanie stopnia pierwszego; wojsko l-e = wojsko regularne, stałe, armja czynna, pierwsze do wymarszu na wojnę; okręt l. = duży, mocny do wytrzymania boju w linji; l. system = pięciolinja, na której i wśród której piszą ś. nuty.

Linka, nm., zdr. od Lina.

Linkrusta, obicie ścienne z linoleum, naśladujące skórę z wypukłemi wzorami i malowidłami.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Linochód.png

Linochód, Linoskok, Linoskoczek, gimnastyk, zręcznie chodzący a. skaczący po linie (forma ż. Linoskoczka) (fig.).

Linoleum, łć., gruba tkanina z juty, powleczona mieszaniną gęstego pokostu, kauczuku, korka w proszku i farb mineralnych.

Linon, fr., bardzo cienka tkanina, batyst.

Linorostp. Ljany.