Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/576

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Konfesja, wyznanie wiary, wyznanie religijne.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Konfesjonał.png

Konfesjonał, łć., budka odgrodzona w kościele katolickim, gdzie kaptan słucha spowiedzi (fig.); przen., spowiedź.

Konfesjonista, łć., należący do konfesji, dysydent

Konfesor, łć., spowiednik.

Konfesyjny, łć., wyznaniowy; szkoła k-a = szkoła dla dzieci, wyznających jednakową religję, prowadzona w duchu tej religji.

Konfidencja, łć., zażyłość, poufałość; zwierzenie poufne; wiadomość powierzona w zaufaniu.

Konfidencjonalnie, łć., poufnie, poufale.

Konfident, łć., powiernik; zausznik, poufalec.

Konfidować, łć., ufać, wierzyć; zawierzyć, zwierzyć ś.

Konfiguracja, łć., ukształtowanie, układ plastyczny; przen., układ stosunków.

Konfirmacja, łć., potwierdzenie wyroku; utwierdzenie w wierze; u ewangielików: uroczystość ponowienia przymierza chrztu i wyznanie wiary przed pierwszą Komunją.

Konfirmand a. Korfirmant, łć., przystępujący do pierwszej Komunji (u ewangielików).

Konfirmator, łć., potwierdzający, potakujący.

Konfirmować, łć., potwierdzać.

Konfiskata, Konfiskacja, łć., zabranie przez władzę przedmiotu, którego posiadanie jest niedozwolone a. stanowi istotę przestępstwa; zabranie majątku na rzecz skarbu za przestępstwo polityczne.

Konfiskować, łć., zabierać na rzecz skarbu własność prywatną za karę; żart. zabierać rzecz cudzą wbrew chęci właściciela.

Konfitury, gr., owoce, w cukrze smażone; piękna k-a! = przykra sprawa.

Konflagracja, Konflagrata, łć., pożar, pogorzel; podpalenie, spalenie; wypłata ubezpieczeniowa za pogorzel.

Konflikt, łć., zatarg, spór, starcie ś. interesów sprzecznych; zawikłanie.

Konfluencja, łć., zbieg, spływ, zlanie ś. (np. dwu rzek).

Konformacja, łć., układ, ukształtowanie ś., zgadzanie ś., podobieństwo.

Konformista, wł., wyznawca religji panującej w Anglji.

Konformować się, łć., stosować ś., naginać ś.

Konfortatywa, łć., lekarstwo wzmacniające, ’podniecające.

Konfrater, łć., członek bractwa; towarzysz, kolega.

Konfraternia, łć., bractwo świeckie a. religijne; związek, stowarzyszenie.

Konfrontacja, łć., stawiennictwo do oczu dla sprawdzenia, sprawdzenie, porównanie.

Konfrontować, łć., sprawdzać przez powołanie do stawiennictwa naocznego a. przez porównanie dokumentów, kopji z oryginałem.

Konfucjonizm, miłość ludzkości, humanitaryzm w połączeniu z zasadą utylitaryzmu.

Konfudować, Konfundować, łć., mieszać, zawstydzać, ambarasować, zbijać z tropu.

Konfutacja, łć., odparcie zarzutów, zbijanie dowodzeń przeciwnika.

Konfuzja, łć., zmieszanie, zakłopotanie, zawstydzenie, zamieszanie; chaos, nieład, niepokój.

Kongielacja, łć., w archit., ozdoba w kształcie sopla w stylu rokoko.

Kongielator, łć., zamrażacz, przyrząd do wyrobu sztucznego lodu za pomocą eteru.

Kongiestja, łć., chorobliwy napływ krwi do naczyń krwionośnych jakiego organizmu.