Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/571

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Kompasja, fr., współczucie, politowanie.

Kompatrjota, łć., współziomek, rodak.

Kompatura, łć., okładka książki, zeszytu.

Kompendjum, łć., skrót, przewodnik. podręcznik, krotki zbiór.

Kompensacja, Kompensata, łć., wyrównanie wzajemnych rożnie, należności i pretensji; wynagrodzenie.

Kompensacyjny, Kompensyjny, łć., przym. od Kompensacja; wahadło k-ep. Kompensator.

Kompensator, łć., wahadło tak zbudowane, że, pomimo zmian temperatury, zachowuje długość jednostajną.

Kompensować, łć., nagradzać za uszczerbek, wyrównywać, potrącać należności wzajemne.

Kompetencja, łć., zakres czyjej wiedzy, upoważniający do wyrokowania o czym, znajomość rzeczy; k-e = płaca dożywotnia w zamian za dobra, przez rząd zabrane.

Kompetent, Kompetytor, łć., człowiek kompetentny; współubiegający ś., współzawodnik, rywal.

Kompetentny, łć., mający prawo rozstrzygać daną sprawę; świadomy rzeczy, biegły.

Kompetować, łć., należeć z prawa.

Kompilacja, łć., utwór literacki a. naukowy, którego treść zestawiona jest z ustępów innych dzieł.

Kimpilator, łć., autor, układający dzieła nie samoistnie, lecz z prac innych autorów.

Kompilować, łć., robić kompilację.

Komplanacja, łć., układ pojednawczy, kończący spór.

Komplanować, łć., prowadzić układy, pertraktować.

Komplecik, zdr. od Komplet; mały zbiór, małe zebranie.

Kompleks, łć., całość, skład, ogół, całokształt.

Kompleksja, łć., budowa ciała; temperament, usposobienie.

Komplemencista, łć., prawiący komplementy, pochlebnik.

Komplement, Kompliment, łć., pochlebstwo, grzeczne słówka.

Komplementować, łć., kogo: prawić komplementy, winszować mu.

Komplet, łć., ogół osób potrzebnych do załatwiania jakiej sprawy: zupełność naznaczonej liczby; pełny zbiór jakich przedmiotów; całość; w teatrze: zapełnienie wszystkich miejsc przez widzów; pewna ilość uczniów a. uczennic, uczących ś. razem prywatnie.

Kompleta, łć., ostatnie nabożeństwo wieczorne po nieszporach.

Kompletny, łć., cały, zupełny, całkowity.

Kompletować, łć., zbiór uzupełniać, dopełniać czyni całość, ułożyć w całość.

Komplikacja, łć., powikłanie, splątanie, złożoność; zbieg różnorodnych okoliczności, plączących kwestję.

Komplikować, łć., wikłać, gmatwać, utrudniać przez przyłączenie ś. czego.

Komplimentp. Komplement.

Komplot, fr., sprzysiężenie, spisek, zmowa.

Kompocik, zdr. od Kompot.

Komponent, łć., pierwiastek, wchodzący w skład ciała złożonego.

Komponować, łć., tworzyć, układać, snuć z wyobraźni dzieło sztuki; opowiadać rzeczy zmyślone; kłamać.

Komportacja, łć., porozumienie ś.; przedstawienie dowodów.

Komportować, łć., składać dowody. przedstawiać; k. ś. porozumiewać ś., znosić ś.

Kompost, łć., nawóz z odpadków roślinnych i zwierzęcych, zmieszanych z ziemią, wapnem i t. p.