Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/533

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


ki solowy śpiew miłosny; mała piosenka.

Kawecan, wł., przyrząd do poskramiania niesfornych i dzikich koni, kiełzno, munsztuk.

Kawerna, łć., jaskinia, jama; jama w płucach, powstała skutkiem choroby płuc.

Kawęczeć, Kawęczyć, ślęczeć nad czym, mozolić ś.; chorować, cierpieć, cherlać, znosić biedę.

Kawiany, arab., przym. od Kawa (zapach).

Kawiarenka, arab., mała, skromna, niepozorna kawiarnia.

Kawiarka, arab., utrzymująca kawiarnię, usługująca w kawiarni.

Kawiarnia, arab., zakład, gdzie dostać można kawy gotowanej.

Kawiarniany, arab., przym. od Kawiarnia.

Kawior, tur., solona ikra ryb jesiotrowatych: żart., kamienie gry w domino z wielką liczbą punktów; ustęp w gazecie zagranicznej, zaczerniony przez cenzurę.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kawka.png

Kawka, ptak wróblowaty z rodziny kruków (fig.); przen., biała k. = rzadki okaz, biały kruk; młoda dziewczyna; zdr. od Kawa.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kawon.png

Kawon, tur.p. Arbuz (fig.).

Kawowy, barwy kawy; brunatny, drzewo k-wep. Kawa.

Kawunia, Kawusia, zdr. od Kawa.

Kazać, wyrazić swą wolę, polecić, rozkazać; zmuszać, wymagać, skłonić, zniewolić; nauczać, głosić, mieć kazanie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kazakina.png

Kazakina, nm., surdut z kołnierzem stojącym, z przodu zapinany na haftki, z tyłu marszczony (f.); ubiór kobiecy bez rękawów, obwisły.

Kazalnica, mównica, z której ksiądz wygłasza kazanie, ambona.

Kazamaty, wł., silnie sklepione piwnice pod wałami twierdzy, używane jako składy materjałów palnych lub więzienie.

Kazanie, czynność czas. Kazać; mowa kapłana do ludu, nauka moralna, słowo boże; przen., po Mszy i po k-iu = po wszystkim; siedzieć jak na niemieckiem k-iu = nic nie rozumieć; przen., upominanie, strofowanie, nudne moralizowanie, perora.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kazarka.png

Kazarka, łć., ptak płetwonogi kaczkowaty (fig.).

Kazarma, Kazarnia, nm., koszary.

Kazein, Kazeina, łć., sernik, białkowata składowa część mleka.

Kazić, szpecić, psuć, uszkadzać, niszczyć; przen., psuć, gorszyć, demoralizować, kalać, plamić; k. ś., zarażać ś. złym, plamić ś. (grzechem).

Kazirodny, Kazirodczy, popełniający kazirodztwo.

Kazirodztwo, związek cielesny z osobą, z którą się jest w bardzo blizkim pokrewieństwie.

Kazirodźca, Kazirodnik, obcujący cieleśnie z b. blizką krewną.

Kazka, ukr., baśń, powiastka ludowa.

Kaznodzieja, ksiądz, wypowiadający kazanie mówca kościelny; przen., prawiący morały, moralizujący.

Kaznodziejstwo, stan i urząd kaznodziejski; wymowa kaznodziejska.

Kazualizm, łć., teorja, przyjmująca traf, przypadek za powód wszystkich zdarzeń.

Kazualny, łć., przypadkowy.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kazuar.png

Kazuar, malajs., ptak z rodziny biegających, pokryty włosist. pierzem (f.).