Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/498

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


dla woźnicy (fig.); dorożka o 4 siedzeniach.

Kabacić, łć., namawiać, przeciągać kogo namową na swoją stronę — p. Przekabacać.

Kabacik, łć., zdr. od Kabat (ob.).

Kabak, tur., szynk, karczma.

Kabalarka, hebr., kobieta umiejąca wróżyć z kart.

Kabaletta, wł., w muz., frazes muzyczny, ożywiony, powtarzający się w śpiewie.

Kabalista, hebr., znawca ksiąg kabalistycznych; wróżbiarz.

Kabalistyczny, hebr., tyczący ś. kabały żydowskiej; tyczący ś magji, wróżbiarski; czarnoksięski

Kabalistyka, hebr., spekulacja umysłowa dotycząca kabały mistycznej filozofji religji wschodniej.

Kabała, hebr., podanie, tajemnicza nauka Żydów, filozofja mistyczna religji Żydów; wróżenie z kart; knowanie, intryga, plotki, zmowa; kłopotliwe położenie, zawikłanie.

Kaban, tat., wieprzak.

Kabanina, mięso wieprzowe, mięso końskie.

Kabaret, fr., półmisek, podzielony wachlarzowato na kilka podziałek; rodzaj teatrzyku przy restauracji, gdzie produkują ś. śpiewacy, tancerki, sztukmistrze itp.

Kabat, łć., kaftan męski a. ko biecy, kamizola (zdr. Kabacik).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kabel.png

Kabel, fr., drut telegraficzny, telefoniczny podmorski a. podziemny, odpowiednio zabezpieczony od uszkodzenia (fig.).

Kabeljanp. Kabljon.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kabestan.png

Kabestan, fr., kołowrót do zwijania i rozwijania liny okrętowej, winda okrętowa (fig.).

Kabil, arab., pokolenie tatarskie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kabina.png

Kabina, fr., budka do kąpieli w morzu (fig.); kajuta okrętowa; izdebka, przegródka osobowa w zakładzie kąpielowym.

Kabljon, hol., świeże niesolone mięso wątłusza (dorsza).

Kabłąk, pałąk zakrzywiony w łuk, wiązanie, rusztowanie z desek do utrzymania sklepień murujących się — p. Obłąk.

Kabłąkowatość, zakrzywienie w łuk.

Kabłąkowaty, zgięty w kabłąk, pałąkowaty, łukowaty.

Kaboszon, fr., drogi kamień polerowany, szczególnie rubin albo granat.

Kabotaż, fr., handel nadbrzeżny; żegluga nadbrzeżna.

Kabotyn, fr., pogardl., lichy aktor, komedjant.

Kabotynerja, fr., aktorzy wędrowni.

Kabrjolep. Kapriole.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kabrjolet.png

Kabrjolet, fr., lekki jednokonny powozik (fig.); miejsce na przedzie za kozłem woźnicy w karecie pocztowej.

Kabza, gr., worek do pieniędzy; portmonetka; żart., majątek.

Kacabaj, Kacabaja, nm., górne ubranie kobiece, rodzaj mantylki; kaftan watowany, ciepły.

Kacap, ukr., chłop wielkoruski; kupiec wielkoruski.

Kacapka, ukr., forma ż. od Kacap; chustka z gorszej wełny.

Kacerstwop. Herezja.

Kacerz, nm.p. Heretyk; rodzaj sieci do łowienia ryb i raków.

Kacheksja, gr., charłactwo.

Kachektyk, gr., człowiek chory na kacheksję, charłak.