Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/434

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Hidrognozja, gr., nauka o wodach na kuli ziemskiej.

Hidrograficzny, gr., odnoszący ś. do hidrografji; mapy h-e = mapy mórz, rzek i t. p.; papier h. = przygotowany chemicznie w ten sposób, ze można na nim pisać wyraźnie czystą wodą.

Hidrografja, gr., gałąź gieografji: nauka o wodach, opis wód na powierzchni ziemi.

Hidrokielometr, Hidrotachymetr, gr., narzędzie do mierzenia szybkości biegu wody.

Hidrologja, gr., nauka o wodzie w ogólności.

Hidromancja, fr., wróżen. z wody.

Hidromechanika, gr., nauka o równowadze i o ruchu cieczy.

Hidromel, gr., miód do picia.

Hidrometeor, gr., zjawisko atmosferyczne, powstające z powodu obecności w powietrzu pary wodnej (rosa, mgła, chmury, deszcz, śnieg).

Hidrometr, gr., waga wodna, narzędzie do mierzenia ciężkości, gęstości, szybkości płynów.

Hidropata, gr., lekarz, leczący za pomocą wody; zwolennik hidropatji.

Hidropatja, gr., nauka, metoda leczenia zimną wodą.

Hidropatyczny, gr., wodoleczniczy.

Hidrosfera, gr., powłoka wodna ziemi.

Hidroskop, gr., zegar wodny; przyrząd, wskazujący kierunek biegu zdrojowisk podziemnych.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hidrostatyczny.png

Hidrostatyczny, gr., należący do hidrostatyki; h-a waga = służąca do ważenia ciał, zanurzonych w cieczy, służy do oznaczania właściwego ciężaru (fig.); prasa h-a, przyrząd do wywierania wielkich ciśnień za pomocą wrody.

Hidrostatyka, gr., nauka o równowadze wody i innych płynów; nauka o własnościach fizycznych cieczy.

Hidrotachimetrp. Hidrokielometr.

Hidrotechnik, gr., znający naukowo budownictwo wodne.

Hidrotechnika, gr., budownictwo wodne.

Hidroterapja, gr., zastosowanie zimnej wody do leczenia chorób.

Hidrotropizm, gr., ruch roślin, spowodowany wpływem wody.

Hieratyczny, gr., kapłański, używany przez kapłanów.

Higjena, gr., nauka o zachowaniu zdrowia, o zdrowiu.

Higjeniczny, gr., przym. od Higjena; stosujący się do zasad higieny, zgodny z higjeną, zdrowotny.

Higjenista, gr., lekarz, zajmujący się higjeną, zdrowotnością siedlisk ludzkich i ich ulepszeniem.

Higrologja, gr., nauka o wilgotności powietrza.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Higrometr.png

Higrometr, Higroskop, gr., wilgociomierz, przyrząd do oznaczania wilgoci w powietrzu (fig.).

Higroskopiczny a. Higroskopijny, gr., pochłaniający łatwo wilgoć z powietrza; h. wata = wata chemicznie oczyszczona.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hijena.png

Hijena, gr., zwierzę ssące drapieżne Azji i Afryki, i z grzbietem ku tyłowi pochyłym (f.).

Hijp. Hj.

Hijor, nm., wołanie kominiarza, stojącego na dole, do znajdującego się na kominie, aby spuszczał miotłę; kominiarz, którym straszą małe dzieci.

Hikory, nieodm., ang., rodzaj drzewa orzechowego, rosnącego w Afryce.