Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/427

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


czaszyni bogów, roznosząca bogom nektar i ambrozję.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Hebel.png

Hebel, nm., narzędzie stolarskie do wygładzania drzewa, strug (fig.).

Heber, nm., przyrząd do podnoszenia ciężarów, dźwignia, lewar.

Hebes, łć., tępy, niepojętny, głowa zakuta, głupiec, idjota.

Hebesowaty, łć., tępy w naukach, głupkowaty.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Heblarka.png

Heblarka, nm., przyrząd do heblowania, strugarka, wiórownica (fig.).

Heblarnia, nm., maszyna do heblowania; warsztat heblarski, stolarnia, strugarnia.

Heblować, nm., heblem wygładzać, strugać, okrzesywać.

Heblowiny, nm., blp., wióry (od hebla), strużyny od hebla.

Hebraista, łć., znający dobrze język hebrajski.

Hebraizmp. Hebrajszczyzna.

Hebrajczyk, Żyd.

Hebrajski, przym. od Hebrajczyk; żydowski; po h-u = po żydowsku.

Hebrajszczyzna, Hebraizm, język, literatura, starożytności hebrajskie i wogóle wszystko, co ś. odnosi do narodu żydowskiego.

Heca, nm., szczwanie, łowy, gonienie, ujadanie; cyrk, widowisko; skoki, swawolenie zabawne, śmieszne rzeczy; awantura, brewerje.

Hecarnia, nm., ujeżdżalnia do sztuk konnych.

Hecarz, Hecownik, nm., sztucznie i dobrze jeżdżący na koniu, pokazujący sztuki na koniu.

Hecia! heć! gmin., wołanie na woły: od siebie! na prawo!

Heciak, prostak, gbur, cham.

Hecie-pecie (ci-ci), żart., hetki, chude koniki; bzdurstwa, banialuki, trzy po trzy.

Hecownikp. Hecarz.

Hećp. Hecia.

Hedonik, gr., — p. Hedonista.

Hedonika, gr., część psychologii, traktująca o przyjemności i przykrości.

Hedonista, Hedonik, gr., zwolennik hedonizmu, cyrenaik.

Hedonistyczny, pojęty w duchu hedonizmu.

Hedonizm, gr., system etyczny, uznający przyjemność a. rozkosz zmysłową za najwyższe dobro moralne; cyrenaizm, epikureizm.

Hedżira a. Hegira, arab., ucieczka Mahometa z Mekki do Medyny r. 622 po Chr., od której Mahometanie liczą lata; era mahometańska.

Heft, nm., zeszyt.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Heftlada.png

Heftlada, nm., deska ze szparą i haczykami oraz z dwiema śrubami, na której zszywają ś. książki (fig.).

Hegiemon, gr., mający najwyższą władzę.

Hegiemonja, gr., przewodnictwo, przewaga potężniejszego państwa nad słabszemi; zagarnięcie wpływu na obrót spraw wspólnych.

Hegirap. Hedżira.

Heglista, uczeń Hegla, zwolennik filozofji Hegla.

Heglistowski, pojęty w duchu filozofji Hegla, właściwy jej.

Heglizm, filozofja Hegla; kierunek filozoficzny Hegla.

Hegumenp. Ihumen.

Hegzametrp. Heksametr.

Hej! wykrz., wołający, a. Hejże! Hajże! pobudzający, zachęcający (hej! wstawać, hej! na koń); ostrzegający (hej! co robisz); wyrażający politowanie, boleść, żal (hej! jakiż ja biedny!), a. radość.

Hejnał, Hajnał, węg., pieśń pobożna grana na dętych instrumentach o wschodzie i zachodzie