Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/390

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Gordon.png

Gordon, Gordonceter, ang., wyżeł wyborny do polowania w lesie, w polu i na błocie (fig.).

Gordyjski węzeł, rzecz trudna, zawiła do rozwiązania, do odgadnięcia, kwestja, zagadka, łamigłówka; rozciąć g. szybko i energicznie rozwiązać jakąś trudność.

Gore! wykrz., pali się! na złoczyńcu czapka g. = winowajcę łatwo poznać z pomieszania; g. mu wszystko w ręku = pilnie i szybko pracuje; g. namiętnością = płonie, pała.

Gorećp. Gorzeć.

Gorejący, imiesł. od Gorzeć, pałający, ognisty; przen., zapalony, pełen zapału, namiętny.

Gorgony, w mit., trzy potworne kobiety z wężami na głowie, których widok przemieniał ludzi w kamienie; głowa G-ny, symbol okropności, zgrozy.

Gorgończyk, łatwo zmieniający przekonania.

Gorlić, głos wydawać (o synogarlicy); gniewać ś., oburzać ś.

Gorliwiec, żarliwiec, człowiek gorliwy, zapalony do czego.

Gorliwość, pilność, żarliwość, zapał.

Gorliwy, pilny, żarliwy, gorąco obstający za czem, zapalony do czego, dbały, troskliwy, sumienny.

Gors, fr., szyja i pierś kobiety, biust, piersi, tors; kryza; część koszuli pierś okrywająca; garnirowanie sukni kobiecej na piersiach, żabot; do g-u = z wycięciem, obnażającym szyję i część piersi.

Gorseciarka, franc., szwaczka, pracująca przy gorsetach.

Gorsecik, zgrabny, mały gorset.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Gorset.png

Gorset, fr., stanik obcisły, z fiszbinami, podtrzymujący piersi, sznurówka (fig.); stanik wieśniaczy strojny, sznurowany, wycięty, bez rękawów.

Gorsować się, ubierać się do gorsu, odsłaniać gors.

Gorszący, sprawiający zgorszenie, demoralizujący, sprośny.

Gorszy, st. w. od Zły; rzecz g-a = ważniejsza, smutniejsza.

Gorszyciel, ten, co innych gorszy.

Gorszyć, robić gorszym, psuć, do złego mową lub przykładem pobudzać; g. ś., gorszym ś. stawać, brać z czego zgorszenie, ulegać zgorszeniu; g. ś. czem a. kim = zżymać ś., oburzać ś., obruszać ś., mieć za złe.

Gorycz, gorzkość, smak gorzki, goryczka; przen., uczucie gorzkie, żółć, udręczenie, przykrość, smutek, żal, rozczarowanie.

Goryczak, grzyb grubotrzonowy.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Goryczka.png

Goryczka, smak gorzki, gorzkawy, gorycz, gorzkawość w potrawie a. napoju jako zaleta; roślina z rodziny goryczkowatych, której korzeń zawiera substancję leczniczą, zwana giencjaną (fig).

Goryczkowate, rodzina roślin dwuliścieniowych, zawierających gorzkie substancje.

Gorycznik, wyciąg z korzeni goryczki.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Goryl.png

Goryl, największa z małp człekokształtnych, zamieszkująca Afrykę zachod. (f.).

Gorysz, rodzaj roślin z rodziny baldaszkowatych, którego niektóre gatunki mają zastosowania lecznicze.

Gorzałczany, przym. od Gorzałka.