Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/352

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Gadzi, przym. od Gad.

Gadziagłówka, owad prostoskrzydły z rodziny ważek.

Gadzieniec, roślina z rodzaju puzyrnika.

Gadzina, zwierzę pełzające, płaz, gad, wąż; gad jadowity; przen., człowiek szkodliwy, zjadliwy, zaciekły, podły; jaszczurka, żmija, padalec, złośnik, złośnica, jędza; zwierzęta i ptactwo domowe.

Gadzinowaty, mający w sobie coś gadzinowego, złośliwego.

Gadzinowy, przym. od Gadzina; przen. fundusz g. = przeznaczony przez rząd niemiecki na walkę z narodowością polską.

Gadzinówka, pismo gadzinowe, korzystające z funduszów gadzinowych.

Gagat, gr., odmiana węgla kopalnego, czarnego, z którego po wypolerowaniu robią galanterje; lawa, bursztyn czarny.

Gagatek, gr., mały sprzęcik z gagatu; delikacik, pieszczoch, faworyt, oczko w głowie; iron., człowiek dokuczliwy, dający się we znaki, sztuczka, ziółko.

Gagizm, ang., metoda, polegająca ha przeszkadzaniu mówcy w celu niedopuszczenia do rozbioru jakiejś kwestji.

Gaić, zagajać, zakładać, zasiewać, zapuszczać las; ubierać zielenią, gałęźmi, liśćmi, maić; g. ś. (o drzewie) rozrastać ś. szeroko w konary, gałęzie.

Gaik, Gaiczek, zdr. od Gaj; stanowisko ptasznika na łowach; ludowa uroczystość wiosenna; pęk ziół, ozdobionych wstążkami, noszony przez dziewczęta we wtorek wielkanocny.

Gaisty, suto zagajony, krzewisty, zarosły, cienisty.

Gaj, lasek, dąbrowa, knieja; zieloność, maj, liście, gałęzie zielone ścięte, jako ozdoba; zdr. Gaik, Gaiczek.

Gajda, kobza, koza, dudy, multanki; kobziarz, dudarz, duda; polna kołyska na drągach; przen., ociężały, safanduła, do ni czego, niedołęga.

Gajdaki, lud., ziemniaki, kartofle.

Gajdy (gajd, gajdów), blp., dudy, kobza, multanka; żarty, drwiny, kpiny, docinki; spodnie.

Gajowe, opłata za pozwolenie zbierania w gaju.

Gajowiec, roślina z rodzaju wargowych, bezząb, ziejec; motyl dzienny perłowiec.

Gajowina, Gajowisko, grunt, na którym rośnie gaj, pole po wyciętym lesie; pole na las zapuszczone, zagajnik.

Gajowy, przym. od Gaj; rz. strażnik gaju, stróż leśny, leśniczy.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Gajówka.png

Gajówka, chatka gajowego; ptak wróblowaty, zębodzioby z rodzaju gajówek (fig.).

Gajzlera rurkip. Geisslera rurki.

Gala, fr., rub., święto dworskie, święto galowe, galówka; mundur, uniform galowy; uroczystość, bal, zabawa, festyn, uczta; tech., smoła w stanie rozkładu.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Galago.png

Galago, nm., zwierzę afrykańskie z rzędu małpozwierzy o długim puszystym ogonie i bardzo długich uszach (fig.).

Galaktometr, Galaktoskop, gr., przyrząd do oceniania stopnia dobroci mleka.

Galaktoza, gr., cukier mleczny.

Galakturja, gr., chorobliwe wydzielanie mleka w moczu.

Galamacjap. Galimatjas.

Galancki, fr., elegancki, modny, szykowny, strojny, pełen galan-