Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/217

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Doprosić ś., nied. Dopraszać ś., prosząc usilnie, uzyskać co.

Doprowadzić, nied. Doprowadzać, przyprowadzić, zaprowadzić, dojść do pewnego kresu a. stopnia; pociągnąć za sobą, sprowadzić, wywołać (d. co do końca = dokończyć, osiągnąć dobry skutek); cukier., d. cukier do próby = nadać mu pożądaną gęstość.

Doprząc, nied. Doprzęgać, do zaprzężonych dodać jeszcze.

Dopuścić, nied. Dopuszczać, pozwolić, dostąpić, zbliżyć ś.; przypuścić, dozwolić, pozwolić, zezwolić, nie przeszkodzić czemu; d. samice do samców = łączyć je płciowo, stanowić; d. sobie co do głowy = trapić ś. smutnemi przypuszczeniami; d. ś. czego = popełniać, czynić (co złego).

Dopust, Dopuszczenie, zrządzenie Boże, przeznaczenie, los, dola, wola nieba, palec Boży.

Dopychaćp. Dopchać.

Dopytać ś., nied. Dopytywać ś., pytając, dowiedzieć ś.

Dorachować, nied. Dorachowywać, dokończyć rachować; dodać co jeszcze do rachunku, doliczać; d. ś., rachując, doliczyć ś., dojść czego; znaleźć co, szukać braku przez rachowanie (nie mógł ś. lat swych d., nie mogę d. ś. rubla).

Doradap. Grzywica.

Doradca (forma ż. Doradczyni), ten (ta), co doradza, radca; d. prawny = adwokat, rejent, radca prawny, juryskonsultant; pokątny d. = ten, co ś. zajmuje adwokaturą nielegalnie, żart., winkieladwokat.

Doradczy, przym. od Doradca; głos d. = przyjmowany do wiadomości, brany pod rozwagę, lecz nie rozstrzygający.

Doradzić, nied. Doradzać, udzielić rady, poradzić.

Doradztwo, zajęcie doradcy; pokutne d. = zajęcie pokutnego doradcy.

Dorancja, Durancja, nm., odmiana śliwy zwyczajnej; owoc tej odmiany.

Dorastaćp. Dorosnąć.

Doraźny, Dorazowy, następujący odrazu, natychmiastowy, bezzwłoczny (d-na kara); leczenie d-ne = stosowanie w nagłych wypadkach środkow leczniczych, będących pod ręką: zrośnienie d-ne = zrost bezpośredni, zagojenie się rany bez ropienia.

Doręczaćp. Doręczyć.

Doręcze, Dorędzie, tylko w wyrażeniach: na d-czu, na d-dziu = pod ręką, na pogotowiu, na podorędziu.

Doręczny, podręczny, na podorędziu będący.

Doręczyciel, ten, co doręcza, oddawca.

Doręczyć, nied. Doręczać, oddać do rąk, wręczyć.

Dorędzie — p. Doręcze.

Dormeza, fr., powóz podróżny, urządzony do spania; czepiec; nocny; d-y, kolczyki, z któremi można spać.

Dormitorjum, łć., sala sypialna w szpitalach i konwiktach.

Dorobek, to, czego ś. dorobiono, nabytek; dorabianie ś. (być na d-ku = przychodzić do jakiej takiej zamożności).

Dorobić, nied. Dorabiać, dokończyć roboty; do zrobionego dodać co jeszcze, dosztukować, doprawić; dopasować zrobiwszy (d. klucz); d. ś. = robotą dojść do czego; dojść do majątku, zbogacić się.

Dorobkowicz, Dorobkiewicz, ten, co ś. dorobił majątku, parwenjusz.

Dorobkowy, przym. od Dorobek.

Doroczny, przypadający co rok, raz na rok.

Dorodnia, roślina z rodziny wrzosowatych, wdzięczelina.

Dorodny, urodziwy, przystojny, rosły, wysoki, słuszny, postaw-