Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/19

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


miątkę Wieczerzy Pańskiej.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Agat.png

Agat gr., półdrogi kamień, b. twardy, używany na ozdobne wyroby (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Agawa.png

Agawa, tęża, roślina b. ozdobna, kwitnąca raz tylko w ciągu swego istnienia (fig.).

Agiencja, Agientura łć., handlowe biuro pośredniczące; zajęcie agienta; biuro agienta.

Agienda łć., rytuał, książka zawierająca przepisy wykonywania obrządków religijnych; książka do wpisywania spraw, które należy załatwić; notatnik.

Agient a. ajent, pośrednik, załatwiający powierzone mu interesy (A. handlowy, dyplomatyczny). A. policyjny = osoba, używana przez policje do wykrywania przestępstw, przestępców.

Agienturap. Agiencja.

Agio p. Ażjo.

Agitacja łć., ruch (np. przechadzka); wzruszenie, poruszenie, A. umysłów = działalność w celu zachęcenia do czego; A. polityczna = podburzanie, wichrzenie.

Agitacyjny przym. od Agitacja.

Agitator łć. usiłujący namówić do zbiorowej działalności; A. polityczny = ten, kto pokryjomu lub jawnie podburza do czego, wichrzyciel.

Agitować łć., działać w celu namówienia do czego, wywołania czego; A. sprawę = popierać ją; sprawa się agituje = sprawa prowadzi się, toczy się.

Aglomeracja łć., skupienie, zmieszanie różnych ciał w jedno.

Aglomerat łć., ciało, powstałe ze skupienia, ze zlania się rozmaitych ciał; zlepek, mieszanina, konglomerat.

Aglutynacja łć., w med. spojenie; zlepienie rozciętych części ciała, w językozn. mechaniczne zlepianie różnych pierwiastków z sobą dla utworzenia nowego wyrazu.

Aglutynacyjny przym. od Aglutynacja. A. języki = przyczepkowe, zlepiające, t. j. nie posiadające odmian (fleksji), tworzące wyrazy przez dolepienie różnych pierwiastków.

Agnat łć., krewny w linji męskiej, pochodzący od wspólnego przodka.

Agnostycyzm, pogląd wyznający Agnozę.

Agnostyk, wyznawca agnostycyzmu.

Agnoza gr., fil., niewiedza, niemożność uzasadnienia jakiejkolwiek wiedzy o Bogu.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Agnusek.png

Agnusek łć., odcisk wypukły baranka Bożego na wosku białym, poświęcony przez kościół (trzymany jako obrona od klęsk).

Agonja gr., konanie.

Agorafobja chorobliwa obawa przestrzeni.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Agrafa.png

Agrafa, fr., klamra, ozdobna sprzączka (fig.).

Agrafja gr., chorobliwa niemożność pisania.

Agrarjusz, Agrarczyk łć., działacz społeczny, domagajacy się praw opiekuńczych dla wielkiej własności rolnej.

Agrarny łć., rolny, tyczący się rolnictwa.

Agregacja łć., nagromadzenie, skupienie.

Agregat, to, co powstaje ze skupienia jednoimiennych, jednogatunkowych części; mnóstwo.