Przejdź do zawartości

Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/120

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została skorygowana.

go, zaszkodzenia komu; apetyt, chętka.

 Chrapliwy, chrapiący, charczący, chropowaty, szorstki (głos).

 Chrapnąć, na krótko mocno zasnąć, chrapiąc; zdrzemnąć się: dobijać się czego powoli p. Chrapać.

 Chrapot, chrapanie.

 Chrapowaty — p. Chropawy.

 Chrapy — p. Chrap.

 Chrestomatja, gr., wypisy, wybór odpowiednich co do treści i formy ustępów z dzieł różnych pisarzy, do użytku szkolnego.

 Chrobot, chrzęst, trzask, chrupot, skrzyp, szelest; odgłos rzeczy upadającej, łomot, brzdęk.

 Chrobotać, trzeszczeć, trzaskać, chrzęst wydawać, chrzęścić; C. ś., tłuc się, wałęsać się, kręcić się, łazić robiąc szmer.

 Chrobotek, gatunek porostu, będący głównem pożywieniem renów w krajach podbiegunow.(f.).

 Chrobry, waleczny, dzielny, mężny, odważny, bohaterski, rycerski.

 Chrochać, chrząkać (o świniach).

 Chrom, pierwiastek chemiczny, metal dający w połączeniach piękne zabarwienia: żółte, zielone, czerwone, pomarańczowe.

 Chromać — p. Chromieć.

 Chromatofory, gr., bot., utwory protoplazmatyczne we wnętrzu komórek, zawierające barwniki i nadające kolor roślinie: zool., kurczliwe komórki barwnikowe w skórze niektórych zwierząt, mających zdolność zmieniania barwy.

 Chromatoskop, gr., rodzaj kalejdoskopu.

 Chromatotrop, gr., przyrząd złożony ze szkieł pokrytych malowidłami, służący do wywoływania żywej gry kolorów zmieniających się, nazywany: «kalospintechromokrene».

 Chromatyczność, Chromatyzm, gr., blm., szereg tonów przez półtony idący, t. j. utworzony przez zniżanie lub podwyższanie tonów pierwotnych; barwność, kolorowość (na obwodzie) obrazów, powstająca wskutek rozszczepienia promieni światła w soczewkach.

 Chromatyczny, podwyższający lub zniżający nutę o półtonu (gama C-a): Ch-e znaki, znaki podwyższania krzyżyk #, lub obniżania tonów bemol ♭, i kasownik ♮; C-a aberacja, powstawanie barwnych obwódek przy przejściu światła przez soczewki lub pryzmaty.

 Chromatyka, gr., nauka o barwach.

 Chromiany, sole, w skład których wchodzi kwas chromowy w połączeniu z jakąś zasadą.

 Chromieć, Chromać, kuleć, chodzić kulejąc; iść kulawo, źle, utykać, szwankować, wahać ś.; niedokładnie odpowiadać, być niepewnym, niedokładnym, niedobrze umieć, pozostawiać wiele do życzenia.

 Chromit, ruda chromowa, minerał koloru czarnego.

 Chromodruk, sposób mechanicznego reprodukowania kolorowych obrazów za pomocą klisz odbitych trzema farbami: żółtą, czerwoną i niebieską oraz ich kombinacjami.

 Chromofotografja, gr., fotografowanie przedmiotów z ich barwami.

 Chromogen, gr., bezbarwny związek w roślinach, z którego sztucznie otrzymuje się barwniki.

 Chromolitografja, gr., litografja odbita kolorami.

 Chromosfera, gr., warstwa rozżarzonego wodoru, pary, metali, otaczająca słońce, widzialna w czasie zaćmienia słońca, jako krążek różowawy.

 Chromotypja, sposób wykonywania odbitek kolorowych lito-