Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/120

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


go, zaszkodzenia komu; apetyt, chętka.

Chrapliwy, chrapiący, charczący, chropowaty, szorstki (głos).

Chrapnąć, na krótko mocno zasnąć, chrapiąc; zdrzemnąć się: dobijać się czego powoli p. Chrapać.

Chrapot, chrapanie.

Chrapowatyp. Chropawy.

Chrapyp. Chrap.

Chrestomatja, gr., wypisy, wybór odpowiednich co do treści i formy ustępów z dzieł różnych pisarzy, do użytku szkolnego.

Chrobot, chrzest, trzask, chrupot, skrzyp, szelest; odgłos rzeczy upadającej, łomot, brzdęk.

Chrobotać, trzeszczeć, trzaskać, chrzest wydawać, chrzęścić; C. ś., tłuc się, wałęsać się, kręcić się, łazić robiąc szmer.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Chrobotek.png

Chrobotek, gatunek porostu, będący głównem pożywieniem renów w krajach podbiegunow.(f.).

Chrobry, waleczny, dzielny, mężny, odważny, bohaterski, rycerski.

Chrochać, chrząkać (o świniach).

Chrom, pierwiastek chemiczny, metal dający w połączeniach piękne zabarwienia: żółte, zielone, czerwone, pomarańczowe.

Chromaćp. Chromieć.

Chromatofory, gr., bot., utwory protoplazmatyczne we wnętrzu komórek, zawierające barwniki i na dające kolor roślinie: zool., kurczliwe komórki barwnikowe w skórze niektórych zwierząt, mających zdolność zmieniania barwy.

Chromatoskop, gr., rodzaj kalejdoskopu.

Chromatotrop, gr., przyrząd złożony ze szkieł pokrytych malowidłami, służący do wywoływania żywej gry kolorów zmieniających się, nazywany: «kalospintechromokrene».

Chromatyczność, Chromatyzm, gr., blm., szereg tonów przez półtony idący, t. j. utworzony przez zniżanie lub podwyższanie tonów pierwotnych; barwność, kolorowość (na obwodzie) obrazów, powstająca wskutek rozszczepienia promieni światła w soczewkach.

Chromatyczny, podwyższający lub zniżający nutę o półtonu (gama C-a): Ch-e znaki, znaki podwyższania krzyżyk #, lub obniżania tonów bemol , i kasownik , C-a aberacja, powstawanie barwnych obwódek przy przejściu światła przez soczewki lub pryzmaty.

Chromatyka, gr., nauka o barwach.

Chromiany, solo, w skład których, wchodzi kwas chromowy w połączeniu z jakąś zasadą.

Chromieć, Chromać, kuleć, diodzie kulejąc; iść kulawo, źle, utykać, szwankować, wahać ś.; niedokładnie odpowiadać, być niepewnym, niedokładnym, niedobrze umieć, pozostawiać wiele do życzenia.

Chromit, ruda chromowa, minerał koloru czarnego.

Chromodruk, sposób mechanicznego reprodukowania kolorowych obrazów za pomocą klisz odbitych trzema tarbami: żółta, czerwona i niebieską oraz ich kombinacjami.

Chromofotografja, gr., fotografowanie przedmiotów z ich barwami.

Chromogen, gr., bezbarwny związek w roślinach, z którego sztucznie otrzymuje się barwniki.

Chromolitografja, gr., litografja odbita kolorami.

Chromosfera, gr., warstwa rozżarzonego wodoru, pary, metali, otaczająca słońce, widzialna w czasie zaćmienia słońca, jako krążek różowawy.

Chromotypja, sposób wykonywania odbitek kolorowych lito-