Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/115

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Chłopaczysko, zgr. od Chłopak, niezgrabny, niegrzeczny, gburowaty chłopiec.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Chłopak.png

Chłopak, Chłopiec, wyrostek; przyrząd do ściągania butów z nogi (fig.).

Chłopczyk, chłopczyna, pieszczotliwie od Chłopiec.

Chłopczysko, zgr. od Chłopiec; chłopiec nieokrzesany, niegrzeczny, gburowaty; chłopiec (mówiąc z politowaniem).

Chłopek, zdr. od Chłop, biedny, poczciwy wieśniak, kmieć.

Chłopianka, chłopka.

Chłopiątko, zdr. od Chłopię.

Chłopiec lub Chłopak, dziecię płci męzkiej, syn; podrostek, młodzik, młodzieniec; pachołek, służący, lokaj młody; w handlu: uczeń, praktykant; terminator w jakiem rzemiośle; posługujący.

Chłopieć, stawać ś. podobnym do chłopa, dziczeć.

Chłopię (-ęcia), chłopiec, pacholę.

Chłopięcy, przym. od Chłopię, dziecięcy, dziecinny, młody.

Chłopisko, zgr. od Chłop; wielki a niezgrabny, do niczego, drągal.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Chłopka.png

Chłopka, wieśniaczka, włościanka; czepek negliżowy z tyłu zawiązany (fig.).

Chłopofil, przyjaciel chłopów, zwolennik chłopów, chłopoman.

Chłopoman, przyjaciel chłopów, stronnik chłopów; idealizujący chłopów; demokrata, ludowiec.

Chłopomanja, trzymanie strony chłopów, przesadne idealizowanie chłopów.

Chłopski, kmiecy, wieśniaczy, włościański, należący do chłopa; prosty, gburowaty; C. rozum, zdrowy rozsądek widzący rzeczy jasno, pojmujący od razu bez dociekania i nauki; prosty, naturalny; po C-u, z C-a = jak chłop (przebrać się, mówić).

Chłopstwo, zbior. chłopi; stan chłopski; prostactwo.

Chłoptaś, chłopuś, zdr. od Chłopiec, ładny chłopiec.

Chłosta, plaga, bicie, cięgi; bicie kijem lub rózgą, razy; przen. kara, nieszczęście, plaga.

Chłostać, bić, ćwiczyć, smagać; uderzać z siłą; łajać, ostro krytykować; gnębić, dokuczać, dręczyć.

Chłód, zimno umiarkowane, powietrze chłodne; oziębiona temperatura, miejsce chłodne, cień; brak uczuć cieplejszych; obojętność.

Chłypać, mrugać często oczami; łypać, zaczerpnąć powietrza; łykać.

Chłysnąć, łyknąć, połknąć, napić się.

Chłystek, błazen, głupiec, hołysz, smarkacz, gołowąs; nie wiele wart, hetka-pętelka.

Chmal, w bartn. gwóźdź w drzewo wbity nad miejscem, na którym bartnik zawiesza łaziwo; gąszcz w lesie, gęstwina, jaruga.

Chmara, rz. ż., mnóstwo, wielka ilość, masa, ćma, tłum.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Chmiel.png

Chmiel, blm., roślina wijąca się o łodydze cienkiej, szorstkiej, długiej, o kwiatach szyszkowatych, używana przy fabrykacji piwa; piwo i wogóle trunek, moc jego; taniec weselny i muzyka do niego; przen. nieporządek, zamęt.

Chmielarnia, Chmielnik, miejsce w którym hodują chmiel na większa skalę; zakład pakowania chm.

Chmielarstwo, przemysł chmielowy, uprawa chmielu, handel chmielem.

Chmielarz, zbieracz chmielu, chodzący kolo chmielu; handlujacy chmielem; pijak.

Chmielić, zaprawiać chmielem.

Chmielnikp. Chmielarnia.