Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/1034

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


że... i t. d.); wydawać wyrok potępiający, skazywać.

Oschle, sucho, wyrazić ś. o. = zimno, niechętnie, obojętnie.

Oschłość, suchość, brak wilgoci; przen., brak życia, barwności (o. stylu).

Oschły, suchy, obeschnięty; przen., zimny, obojętny, nudny, bezbarwny (o. styl).

Oschnąćp. nied. Osychać.

Oschnięcie, obeschnięcie, osuszenie, wysuszenie, wyschnięcie po wierzchu.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Oscillarja.png

Oscillarja, łć., roślina z gromady rozszczepkowców, klasy sinorostów (fig.).

Oscylacja, łć., ruch ciała około punktu równowagi, zakreślający linję krzywą zawiłą i splątaną; wahanie ś., kołysanie, falowanie; przen., chwianie ś. w wyborze między dwiema sprzecznościami, skłanianie ś. to w tę, to w ową stronę.

Oscylować, łć., wahać ś.

Oscytacja, łć., zaniedbanie; lekceważenie; pysznienie ś., ziewanie, lenistwo.

Osedniaćp. Odsedniać.

Osednićp. Odsednić.

Oseina, łć., substancja organiczna, zawarta w kościach, skutkiem której są elastyczne.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Osełedec.png

Osełedec, Oseledec, ukr., włosy dłuższe z jednej strony głowy, od połowy czoła do skroni w warkocz splecione a. rozpuszczone (fig.).

Osełka, kamień piaskowy, służący do ostrzenia narzędzi stalowych, brus; o. złotnicza = kamień probierski; o. masła = kawał masła, urobionego w kształcie owalu.

Osep, Osyp, dań w zbożu a. w ziarnie.

Osepny, Osepowy, odnoszący ś. do osepu.

Osesek, dziecię a. zwierzątko, jeszcze karmiące ś. piersią, sysek, sysak.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Oset.png

Oset, roślina z rodziny złożonych, ostrożeń, chwast pospolity (fig.); przen., człowiek zgryźliwy, oburkliwy, dokuczliwy.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Osetnik.png

Osetnik, motyl dzienny z rodziny południc, rodzaju rusałek (fig.).

Osęk, drzewo krzywe jak hak, nóż zakrzywiony do obcinania gałązek.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Osęka.png

Osęka, rodzaj kopji, u której u wierzchu znajdował się grot do pchnięcia i hak do przyciągania, ulubiona niegdyś broń Wołochów (fig.); o. rybacka = narzędzie żelazne płaskie o kilku zębach, na cienkim pręcie osadzone, ość, oścień — p. Osęk.

Osękiel, część osi, wystająca z piasty, z otworem na założenie lonka, szynkiel.

Osękowaty, rosochaty, krępy; mający kształt osęka, haka.

Osępiałość, posępność, ponurość, smutek.

Osępiały, posępny, smutny, ponury.

Osępić, zasmucić, posępnym uczynić.

Osępieć, Osępić się, sposępnieć, osowieć, posmutnieć.

Osiadać, dok. Osiąść; opadać, obniżać ś., osadzać ś., opadać na dno; siadać dokoła czego; osiedlać ś., zamieszkiwać, usadawiać ś.; zagnieżdżać ś., zbierać ś. gdzie; dostawać zakalca (o cieście); statek osiadł na mieliźnie = utknął, nie mógł iść dalej; o. konia = ujeżdżać; tresować, uczyć; dosiadać, wsiadać na konia; o. tron, stolicę = zasiadać na nim, wstępować nań; obejmować, dostawać,