Strona:M. Arcta Słownik Staropolski.djvu/0356

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    Pochopny, 1) ochoczy, skłonny, skory; 2) dający pochop; 3) podatny, dogodny, stosowny.

    Pochorzeć, pochorować się.

    Pochotny, pochodzący z żądzy cielesnej, niemoralny.

    Pochować się, 1) schować się, ukryć się na pewien czas; 2) utrzymać się przy życiu, wyżyć

    Pochowanie, utrzymanie, środki do życia, byt.

    Pochoży, zachoży, przybysz, osiedleniec; wędrowiec.

    Pochód, w znacz. 1) pochodzenie; 2) ciąg, pasmo, szereg; 3) chodzenie, chód, krok.

    Pochów, schowanie, kryjówka, skrytka.

    Pochramować, pochromywać, utykać na nogę.

    Pochrona, pochronka, ochrona, osłona, przytułek, ukrycie.

    Pochrośnieć, uderzyć.

    Pochrzepcizna, pochrzypcizna, pochrzypczyzna, 1) kość z mięsem i słoniną z grzbietu wieprza; 2) grzbiet człowieka.

    Pochrześnictwo, przyjęcie wiary chrześcijańskiej, ochrzczenie się.

    Pochrzyżmować, pochryzmować, ponamaszczać chryzmem.

    Pochuć, chuć; żądza, pożądliwość.

    Pochutnawać, pochutniwać, p. Pochutnywać.

    Pochutnić się do czego, powziąć chęć, żądzę, nabrać ochoty, zapragnąć czego, zapalić się do czego.

    Pochutny, p. Pochotny.

    Pochutnywać, 1) P. sobą, z sobą, sobie, podskakiwać z radości, cieszyć się głośno; 2) tuszyć sobie radośnie; 3) P. kogo, zachęcać kogo, dodawać mu otuchy.

    Pochwacić, pochwycić.

    Pochwalacz, pochwalca, chwalca, wielbiciel.

    Pochwalić się na kogo, odgrażać się komu.

    Pochwalnia, modlitwa.

    Pochwalony, pochwalny, chwalebny, zaszczytny.

    Pochwalować, pochwalać.