Strona:Ludwik Jenike - Jan Feliks Piwarski (wspomnienie pośmiertne).djvu/1

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
Jan Feliks Piwarski.
(Wspomnienie pośmiertne.)
Starajmyż się, ponieważ musi zniszczéć ciało,

Aby imię przynajmniéj po nas tu zostało.

(Jan Kochanowski w pieśniach.)

Zaledwo pismo nasze piérwsze postawiło kroki na trudnéj drodze dziennikarskiéj, a już podobało się Bogu ciężką, bolesną dotknąć nas stratą. Jan Feliks Piwarski, zacny i czcigodny kierownik części artystycznéj „Tygodnika Ilustrowanego,” w dniu 17 b. m. i r., po 30-godzinnéj chorobie, zakończył żywot pełen pracy i zasługi. Nie będziemy się tu rozwodzić nad tém, jakiego osobiście straciliśmy przyjaciela i współpracownika, jak zmarły odpowiedziéć umiał stanowisku, które w piśmie naszém zajmował: zrozumieją to wszyscy, którym wiadomo jakiém poważaniem synowskiém, jaką czcią nieograniczoną, jaką wreszcie miłością całe młodsze pokolenie naszych malarzy otaczało szanownego nauczyciela i patryarchę swojego. Uczucia indywidualne niknąć powinny i nikną w obec straty, którą przez śmierć ś.p. Piwarskiego kraj cały ponosi. Ten żywot pracy użytecznéj i poczciwéj, pełen poświęcenia i gorzkich nieraz zawodów, postawić można za wzór prawego, objawianego czynem obywatelstwa, jakiego niewiele już teraz znajdujemy przykładów.