Strona:Liryka francuska. Seria druga.djvu/114

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.

Me serce jest wędrowcem tym z innego wieka:
Oto już noc zapadła, i umierać trzeba,
A ono patrzy, — jako w sinej dali nieba
Gasną łuczywa w chatach, kolejno, — zdaleka.