Strona:Lenin - Wojna wojnie!.djvu/80

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.

8) Napoleon III — ostatni cesarz francuski, został zdetronizowany na skutek przegranej wojny francusko-niemieckiej 1870—71 r.
9) Wilhelm Libknecht, ojciec Karola L., zamordowanego przez niemiecką kontrrewolucję do współki z szajdemanowcami — Wilhelm L. w swej pracy nad stworzeniem niemieckiej partji socjaldemokratycznej odznaczył się swą rewolucyjną niezłomnością i żelazną wytrwałością. Po wojnie prusko-niemieckiej był więziony parę lat razem z Beblem, za protest przeciwko zaborowi Alzacji i Lotaryngji przez Niemcy.
10) Marokko kolonja francuska na północno-zachodnim wybrzeżu Afryki.
11) U Lenina „rabowładielczeskij“ termin, używany przezeń często i z naciskiem. Po polsku trzebaby go było tłumaczyć dwoma słowami co osłabia potępiające znaczenie terminu. W słowniku Lindego znajdujemy iż wyraz „rab — niewolnik był używany w języku polskim i współczesny, cytowanu przez Lindego poeta żałuje, że tak piękne słowo wyszło z użycia. Żeby oddać bliżej oryginał, ukuliśmy słowo „rabowładczy“.
12) Koncesja — prawo, nadawane przez władzę państwową — kapitaliście do wyzyskiwania bogactw naturalnych kraju, za co kapitalista wydaje państwu część dochodu. Koncesje, dawane przez robotniczo-chłopski rząd Zw. S.R.R., różnią się zasadniczo od imperjalistycznych: bo na terenie koncesji u nas rządzi władza radziecka porządek utrzymuje armja czerwona, sądzi sąd robotniczo-chłopski. Kapitalista obcy wwozi swoje kapitały i narzędzia rozwija lub udoskonala nam gospodarstwo tam, gdzie my sił nie mamy, wzamian za to pozwalamy mu wywozić część wydobytego lub wytworzonego produktu zagranicę.
13) Kontynent — ląd stały.
14) Klauzewic (Klausewitz) — znakomity pruski pisarz wojenny, uczestnik kampanji przeciwko Napoleonowi I.
15) Kontynuować — prowadzić w dalszym ciągu.
16) Patrz określenie Lenina na str. 12—13.
17) Czwórporozumienie — najprzód był potrójny „Serdeczny Związek“: Francja, Rosja i Anglja, potym przyłączyły się Włochy.
18) Plechanow Jerzy — znakomity teoretyk marksizmu, założyciel pierwszej socjaldemokratycznej organizacji w Rosji. Podczas wojny 1914 r stał się zażartym socjalpatrjotą. Zmarł w roku 1921.
19) Kautski Karol (Kautsky) był jednym z wybitnych teoretyków marksizmu. Razem z Rożą Luksemburg prowadził walkę z rewizjonistami którzy chcieli zrewidować nauki Marksa w ten sposób, aby wypaczyć je na korzyść burżuazji. W 1905 r. pod wpływem Róży L. w wielu sprawach popierał bolszewików przeciw mieńszewikom. Potym coraz częściej zaczął wahać się w stronę wrogów rewolucyjnego marksizmu. Podczas wojny 1914 r. był wrogiem założonej przez Różę Luksemburg, Tyszkę i Libknechta organizacji „Spartaka“. Dziś jeden z najwścieklejszych wrogów rewolucji proletarjackiej.
20) W roku 1912 odbył się w Bazylei ostatni przed wojną kongres II Międzynarodówki, który, przewidując zbliżającą się wojnę imperjalistyczną, uchwalił jednogłośnie manifest. W manifeście tym potwierdził uchwały o wojnie kongresów w Sztutgardzie w r. 1907 i w Kopenhadze w r. 1910 i powtórzył słowa rezolucji Sztutgardzkiej, że na wypadek wojny socjaliści powinni wykorzystać wytworzony przez nią „kryzys polityczny i ekonomiczny dla przyspieszenia upadku kapitalizmu“.
21) W Polsce rolę Plechanowów, Lenczów, Dawidów, Szejdemanów odgrywali ich kamraci: Daszyńscy, Perlowie, Djamandy, Klemensiewicze, Wrońscy, Kwapińscy i inni cesarsko-królewscy i belwederscy socjaliśći,

78