Strona:Korczak Janusz - Jak kochać dzieci. Dom sierot.pdf/38

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


71. — Sąd przebacza, bo A. żałuje, że tak postąpił.
71. — ...
72. — ...
73. — ...
74. — ...
75. — ...
76. — ...
77. — ...
78. — ...
79. — ...
ąd probuje przebaczyć.
80. — Sąd przebacza A., bo jest zdania, że poprawić go może tylko dobroć.
§ 81. — Sąd probuje wydać wyrok uniewinniający.
§ 82. — Sąd przebacza, nie tracąc nadziei, że A. się poprawi.
§ 83. — ...
§ 84. — ...
§ 85. — ...
§ 86. — ...
§ 87. — ...
§ 88. — ...
§ 89. — ...
Uniewinnienia wyjątkowe.
§ 90. — Sąd przebacza, zważywszy, że A. tak bardzo chciał, że mu mocy nie starczyło, by się powstrzymać.
§ 91. — Sąd przebacza, bo A. jest u nas niedawno i nie może zrozumieć porządku bez kar.
§ 92. — Sąd przebacza, bo A. niezadługo nas opuści, więc sąd nie chce, by odszedł od nas z żalem.
§ 93. — Sąd przebacza A., bo uważa, że zepsuła go zbytnia życzliwość i pobłażliwość ze strony wszystkich; Sąd ostrzega A. że wszyscy są równi wobec prawa.
§ 94. — Sąd uwzględnia gorącą prośbę przyjaciela (brata, siostry) i przebacza A.
§ 95. — Sąd przebacza A., bo był wśród sędziów głos, który się tego uparcie domagał.