Strona:Kołysanka jodłowa.djvu/51

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.
    KOŚCIÓŁ WOJUJĄCY


    Wiem, w to niebo co się wspiera
    O gotyckiej szczyt kolumny,
    Tu na ziemi mnie prowadzi
    Twój wzrok czysty i rozumny.

    Niebo, które dotąd puste
    Pychą w nas i ponad nami,
    Dziś Bóg podjął ręką męską
    I wypełnił aniołami...

    Jeszcze słowa niespokojne
    Dzielą ziemi brud od piękna,
    Nam jak miecze się nie skruszą
    I w pacierzu nie uklękną.

    Jeszcze serce wykąpane
    W dreszczach słodkich firmamentu,
    Jest jak miasto pod gwiazdami
    Pełne gwaru i zamętu.