Strona:Klejnoty poezji staropolskiej (red. Baumfeld).djvu/56

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.

Synku! bych cie nisko miała,
Niecoć bych cie wspomagała,
Twoja główka krzywo wisa, tęć bych ja podparłą,
Krew po tobie płynie, tęć bych ja utarła;
Picia wołasz, piciać bych ci dała.
Ale nielża dosiądź twego świętego ciała.

O Angele Gabryele,
Gdzie jest ono twe wesele,
Coż-eś mi obiecował tako barzo wiele?
A ja pełna smutku i żałości:
Spróchniało we mnie ciało i moje wszytki kości!...

(Z wieku XV).



MISTRZ MACIEJ Z RACIĄŻA.
PIEŚŃ
O ZWIASTOWANIU.

Mocne boskie tajemności
O Maryjej wielebności
Krześcijaństwo, wierze wierne,
I nabożne, a i śmierne,
Racz tego posłuchać....

Anna w smutku swego ciała
Tego na Bodze żądała,
By ją Bóg płodem nawiedził,
Przez nią wszytek świat weselił,
Joachim smutnego...